340 
waterbekken als de bron van den vader der strooraen moeten beschouwen. 
Of wellicht later blijken zal, dat een der vele rivieren, die uit het nog 
meer zuidelijk gelegen bergland den Nijl toevloeien, als zijn bronrivier be- 
schouwd zal moeten worden is een kwestie, waarmede we ons vooralsnog 
niet in te laten hebben. 
Egypte is een vasalstaat van Europeeseb Turkije, althans in zooverre als 
het in een zekere afhankelijkheid staat van het rijk der Osmanen in Eu- 
ropa ; het moet jaarlijks schatting betalen en zijn leenheer in tijd van oor- 
log met hulptroepen bijstaan, een verplichting, die, bij gebrek aan dwang- 
middelen, tamelijk veel heeft van een vriendelijk verzoek. Immers, de 
beheerschers van Egypte, die oorspronkelijk den titel voerden van onderko- 
ning, wisten de banden, die het rijk aan de Porte verbonden, steeds 
losser te maken. Langzamerhand breidden zij de grenzen van hun gebied 
verder uit en reeds Mehemet-Ali verkreeg voor zich en zijn opvolgers den 
titel van Khedive of Khidiv. Zoo werd Egypte eigenlijk een onafhankelijk 
rijk, alleen in naam aan de Porte schatplichtig en zelfs schijnt de tijd niet 
verre meer, waarin ook die losse band verbroken zal worden. 
Het is moeilijk de oppervlakte van dezen gedeeltelijk nieuw gevormden 
staat op te geven, daar veelal de grenzen tamelijk onbepaald zijn. Het 
aantal der bewoners zullen we, met inbegrip van Kordofan en Darfoer, op 
10000000 stellen, doch merken er bij op, dat dit alleen een schatting is. 
Voor eigenlijk Egypte, d. i. het buitengemeen vruchtbare Nijldal tot aan 
Wadi Halfa, kan men de bevolking hoogstens op de helft van het hier 
boven genoemde cijfer schatten. Van die 5000000 zijn 3800000 gezeten 
Arabieren, 400000 Bedouinen of rondzwervende Arabieren en 200000 Tur- 
ken of daarmede verwante stammen. Dezen belijden allen den Islam. Het 
aantal Christenen zal 600000 zielen bedragen en wel 350000 Kopten en 
250000 Franken, d. z. Europeanen en Oostersche Christenen. 
De Arabieren onderscheiden we derhalve in gezeten Arabieren en Ara- 
bieren, die tenten bewonen. De laatsten, ook Bedouinen genoemd, zijn de 
onvermengde afstammelingen der echte Arabieren. Zij vertoonen dezelfde 
karaktertrekken, dezelfde deugden en ondeugden als de rondzwervende 
zonen der woestijn. Velen echter , die , hetzij als veroveraars , hetzij 
als landverhuizers naar Egypte kwamen, vermengden zich met de aldaar 
levende volken. Daaruit ontstond die stam, die tegenwoordig de meerder» 
