347 
Zoo komt men te Sioet, gebouwd op de puinhoopen van het oude Lyko - 
polis. Thans is het de hoofdstad van de gelijknamige Egyptische provincie 
en heeft een bevolking van 25000 zielen. Het is de belangrijkste stad 
van Opper-Egypte en vooral de karavanenweg van uit Darfoer, die op deze 
stad uitloopt, zet haar veel levendigheid bij. Tusschen Sioet en Belieni , 
een streek, waarop de oude aardrijkskunde menige belangrijke plaats heeft 
aan te wijzen, ontmoet men tegenwoordig slechts onaanzienlijke overblijf- 
selen uit de oudheid. 
Yan hieraf verheft zich langs de oevers de dumpalm ( hyphaena thebaica ), 
die in kracht en hoogte toeneemt, naarmate men meer zuidelijk komt. 
Boven Belieni loopt de Nijl in een bijna zuivere parallelrickting en bij 
Kenneh , een stad met 15000 inwoners, van waar een straatweg naar 
Kosseir loopt, bereikt hij zijn meest oostelijk gelegen punt in Egypte. Te- 
genover Kenneh ligt, op den linker Nijloever, de groote tempel van Den- 
derah ; ten zuiden daarvan opent zich het naar de Boode Zee voerende dal 
van Hamamat , rijk aan herinneringen en overblijfselen der oudheid. Aan 
de westzijde treedt het Lybisch gebergte tot bijna aan den oever van den 
Nijl, terwijl de Arabische keten door een schoone vlakte van de rivier ge- 
scheiden wordt. Langzamerhand wordt het dal breeder en wordt begrensd 
door de 300 M. hooge, steile toppen van het Lybisch woestijnplateau. Hier 
verschijnen de tempel van Ourna, het Kamasseum , de Memnonskolos , de 
ruïnen van Karnak en Luxor en de trotsche overblijfselen van het hon- 
derdpoortige Thebe. 
Ten zuiden van deze wondervolle doodenstad , voert de vaart door een 
nauwen pas, die gevormd wordt door het Arabisch gebergte en een steilen 
rotswand, die weder de grens van het Lybisch plateau vormt. Zeker vormde 
de Nijl op dit punt eenmaal een waterval, die door den verwoestenden in- 
vloed van het water in den loop der eeuwen verdwenen is. Niet ver van 
hier verheft zich statig, van achter een bosch van palmboomen, het op den 
linkeroever gelegen Esneh. 
De korte afstand tusschen deze plaats en het wat meer stroomopwaarts 
gelegen Eclfu, biedt weinig opmerkelijks aan ; Edfu zelve echter des te 
meer. Omstreeks 28 km. van deze plaats nadert de ruwe Dschebel Serag 
bijna tot aan den Nijloever. Hier neemt het Nijldal een woest en somber 
karakter aan. Aan beide zijden naderen de bergen meer tot elkander, zoo- 
dat er een zeer smalle strook overblijft, die voor bebouwing geschikt 
is. De armelijke plaatsen komen hier slechts spaarzaam voor. Vervolgens 
dringt de Nijl door den zeer nauwen, een kwartier gaans langen pas Dschebel 
Silsileh en waar men dezen verlaat, strekt zich een nieuw, een ander too- 
neel voor ons uit, een landschap, dat klaarblijkelijk reeds tot Nubië be- 
hoort. De slechts 60 M. hooge bergen wijken aan beide zijden terug en 
laten ruimte over voor de woestijn, welker golvende oppervlakte aan de 
Arabische zijde een ascbgrauwe, aan de Lybische zijde daarentegen een gele 
kleur heeft. Hier, waar de natuur van het land nu zoo geheel anders 
wordt, moet men wellicht de zuideljjke grens van het voormalig Egypte 
zoeken. 
Langs het palmenrijke eiland Elephantine varende, nadert men Assoean 
of Syene , met 6000 inwoners. Thans kiijgt de Nijl het voorkomen van een 
