349 
HET GEBIED VAN DEN BOVEN-NIJL, 
Veelal verstaat men onder Nubië of Dongola het land ten zuiden van 
Assoean. Het is echter eenigszins moeilijk bepaalde grenzen aan te wijzen, 
te meer daar een deel van dit gebied tegenwoordig dikwijls wordt aangeduid 
met den naam van Egyptisch Soedan. 
Om van Wadi-Halfa, waar zooals we zeiden de rivier niet meer bevaar- 
baar is, naar Khartoem, de hoofdstad van Egyptisch-Soedan, te reizen, moet 
men den tocht op een kameel maken. De weg voert door de bl ubische pro- 
vincie Batn-el-Hadscher, een rotsige woestijn , verder door het dadel- 
land Sukkot en Mahass en eindelijk bereikt men , na een rid van dertien 
dagen , de stad Nieuw-Dongola. Van hieraf tot de stad El-Dabbeh kan 
men weder van een Nijlschip gebruik maken. Het overig deel van den 
weg voert door de Bajuda-Steppe , een onvruchtbare, maar niet dorre 
landstreek, die rijk is aan bronnen. 
Khartoem , 450 M. boven den zeespiegel gelegen, heeft een bevolking van 
40000 zielen. Het is de grootste stad en de voornaamste handelsplaats 
van het land, waarop een menigte karavaanwegen uitloopen. De indruk , 
die het echter maakt , is niet schitterend. Het ligt als een eentonige , 
grauwe, smerige massa , waar boven slechts een enkele minaret uitsteekt , 
te midden van een onvruchtbare zandvlakte, zonder boom of struik. Er is 
maar een hoofdstraat en midden in de stad ziet men groote tuinen, waarin 
granen, palm- en citroenboomen aangekweekt worden. De huizen zijn ge- 
bouwd van in de zon gedroogde tegels en de daken zoo slecht, dat ze na 
elke storm hersteld moeten worden. En de meesten dier huizen wemelen 
van allerlei ongedierte. De bevolking is zeer gemengd en bestaat uit 
Turken , Franken , Grieken, Joden, Egyptenaren, Nubiërs, Abessiniërs , 
Galla’s en Negers. 
Bij Khartoem vloeit de uit het Abessynischgebergte stroomende Bahr- 
el-Asrek of Blauwe Nijl te zamen met den Bahr-el-Abiad of Witten Nijl. 
Het eerst wenden wij ons tot het gebied van den eerstgenoemden stroom, 
dat in de laatste jaren onderzocht werd door een jong Oostenrijker Ernst 
Marno. Daarna nemen we de landen , die zich langs den linker oever 
van den Witten Nijl uitstrekken in oogenschouw, waar Schweinfurth onze 
voornaamste gids zal zijn. 
Het gebied tusschen de Bahr-el- Asrek en den Bahr-el-Abiad draagt den 
naam van Dschesireh Sennaar en is waarschijnlijk identisch met het oude 
Meroë. Het noordelijk deel van dit gebied, dat in de smalle strook land 
tusschen de beide rivieren eindigt , draagt even als de oevers van den 
Blauwen Nijl , den stempel eener hoogere beschaving. Hier liggen een 
aantal steden en dorpen, bewoond door een zeer gemengde bevolking , die 
