350 
zich met goed gevolg op den landbouw toelegt. Het binnenland , waarin 
zich groote steppen en bosschen van struikgewas uitstrekken, wordt bewoond 
door nomadische Arabieren. Het zuidelijk deel, dat zich van het vorige 
onderscheidt door grondgesteldheid, door plantengroei en ook door de 
maatschappelijke verhoudingen , zou men Zuid- of Hoog-Soedan kunnen 
noemen. Dit wordt bewoond door een aantal negerstammen , die uit een 
geographisch en ethnographisch oogpunt, den overgang vormen tot de negers 
van Midden- en West-Afrika. 
De streek langs den Blauwen Nijl, ten zuiden van Khartoem, biedt in 
den beginne weinig belangrijks aan en bezit nagenoeg gene plaatsen van 
eenige beteekenis. De eerste noemenswaardige plaats is Woacl Medineh, 
een station , dat echter sporen van achteruitgang vertoont. Naar het 
noord-westen breidt zich , lang den linker oever van den Blauwen Nijl, 
een zeer uitgestrekte , bruine vlakte uit. Deze vlakte is de voornaamste 
landbouwstreek van het land, de koren- of beter gezegd de doera -schuur 
van Soedan, want van hieruit wordt Khartoem en het geheele Nijlgebied 
tot beneden Berber van doera voorzien. Op deze vruchtbare vlakte liggen 
de uit roode tegels opgetrokken dorpen der Halauïns, hier en daar afge- 
wisseld door een wit gepleisterd graf van den een of anderen sheik of 
fakier. 
Wat hooger op ligt de stad Sennaar , die aan het geheele land haar 
naam gegeven heeft. Vroeger groot en volkrijk , is ook Sennaar in de 
laatste jaren sterk achteruit gegaan. De omstreken van deze stad vormen 
een uitgestrekte vlakte, waaruit zich echter, als voorposten van het meer 
zuidelijk gelegen bergland, den Dschebet Sagadi en den Moijeh verheffen. 
Vijf en tachtig kilometers ten zuiden van Sennaar ligt de marktplaats 
Karkodsch, de laatste plaats , die uit een commercieel oogpunt eenige be- 
teekenis heeft. Vandaar dan ook, dat de scheepvaart op den Blauwen Nijl 
zich niet boven dit punt uitstrekt. De naaste omgeving der stad is kaal 
en boomloos en eerst op grooten afstand worden de oevers der rivier door 
mimosenwouden getooid. Hier en daar worden dezen afgewisseld door 
enkele groepen gomrakboomen ( Adansonia digitata) en delebpalmen (Bo- 
rassus aethopius), terwijl op grooteren afstand van de rivier een steppen- 
woud begint, voornamelijk gevormd door de roodstammige falsa’s ( Acacia 
gummifera ) en suffarah’s (Acacia fistulosa). Ook boven Karkodsch blijft de 
eentonige afwisseling van wouden van struiken en boomen, van boom- en 
grassteppen, aanhouden. Alleen een steil oprijzende bergketen brengt hiel- 
en daar afwisseling in het landschap en in de nabijheid van de rivier zetten 
talrijke dorpen levendigheid bij aan dit tooneel. 
Bij Sera , een weinig ten zuiden van Karkodsch , treedt op den weste- 
lijken oever der rivier een nieuw ethnographisch element op, als om de 
toch reeds zoo samengestelde bevolking van Soedan nog meer samengesteld 
te maken. Dit element wordt gevormd door de Hammedsch, een tak van 
het groote negerras en wel die tak, die men beschouwen kan als eigen- 
aardig tot Hoog-Sennaar te belmoren. Zij vormen als het ware den over- 
gang tusschen de Arabieren en de negers van Midden- Afrika. Op den rech- 
ter oever treden deze Hammedsch eerst veel meer zuidelijk op. 
Het binnenland , ten oosten van den Blauwen Nijl, houden de Agalin 
