352 
De bewoners van deze sombere streken zijn de Ruers , die naar zij be- 
weren , nauw verwant zijn aan de meer zuidelijk wonende Djanklie's of 
Dinka’s. Hun lichaamsbouw levert een nieuw bewijs voor de bewering , 
dat de bewoners van moerassige laagvlakten een veel minder ruime borst- 
kas bezitten , dan bergvolken, die een zuiverder en fijner lucht inademen. 
De voornaamste en eigenlijk eenige rijkdom dezer menschen bestaat in 
hun kudden runderen , waarvoor ze even veel hart hebben als voor hun 
vrouwen en kinderen. *. 
Boven Seriba Oauer wordt de stroom steeds ondieper en dichter met 
rietbosschen bezet , doch de oevers zetten zich daarentegen uit en wor- 
den zoo moerassig, dat men de grens tusschen land en water te nauwer- 
nood aan kan wijzen. In deze riet- en grasbosschen komen twee soorten 
van vogels zeer veelvuldig voor, vooreerst de sporenkoekoek ( Centropus 
Monachus Reupp) en de prachtige ortygometra erythropus , die men ook 
in de moerassige streken van West-Afrika terugvindt. Dan ook een aan- 
tal andere vogels worden hier gevonden. Daaronder noemen we de mon- 
niksgier, de zee-arend, witte en zwarte ibissen, maraboe’s en strandloopers, 
terwijl zwermen van pelikanen hoog in de lucht hun krijschend geluid doen 
hooren. 
Op 9° 30' ziet men voor het eerst het papyrusriet. Eenmaal werd dit 
tot in Beneden-Egypte gevonden, doch thans bepaalt zich zijn gebied tot 
Binnen-Afrika. 
Naarmate men verder op den Bahr-el-Abiad doordringt, worden de hin- 
derpalen menigvuldiger en van ernstiger aard. Aan den ingang van het 
meer No, waar de rivier van Gondokoro zich met den Bahr-el-Ghazal 
vereenigt, strekt zich een ontzaglijke slagboom uit. Ze bestaat uit een tal 
van waterplanten, meest allen behoorende tot de soort azolla en de aan de 
reizigers in Afrika maar al te goed bekende pistia stratiotes. 
Ten zuiden van het gebied der Buers, vertoont zich het eerste bosch op 
de oevers van den Bahr-el-Ghazal. Hier treden de euphorbiën op, wier 
takken zich als de armen van een candelabre loodrecht naar boven ver- 
heffen. Hier begint het gebied der Dinka-negers. 
Dit gebied omvat bijna de geheele laagvlakte, die zich op den rechter- 
oever van den Gazellen-stroom uitbreidt. Het is een ontzaglijke vlakte , 
bestaande uit een aangeslibden klei- en leemgrond, welks eentonigheid 
door geen enkelen berg of rots wordt afgebroken. En ook de boschjes , 
die hier en daar voorkomen, hebben een zeer geringen omvang. Naarmate 
zij meer de landen der Djoer- en Bongo -negers naderen, verliezen de Dinka- 
steppen hun eigenaardig karakter, dat de herinnering aan een stijf aange- 
legd park voor den geest roept. 
De zuidelijke grens van het gebied der Dinka’s wordt gevormd door het 
plateau, dat zich tot aan den evenaar uitstrekt en welks eentonig karakter 
alleen door enkele golvingen van den bodem en op zich zelven staande 
kristallinische gesteenten wordt afgebroken. Deze geheele streek is vol van 
seriba’s, dat zijn nederzettingen van kooplieden, in het gebied der negers. 
In de laatste jaren werden een aantal dergelijke nederzettingen, vooral door 
Nubische handelaren, in het gebied van den Boven-Bahr-el-Ghazal gevestigd. 
1. Ernst Marno. Reisen im Gebiete des blauen und weiszen Nil. S. 315 — 361. 
