355 
gere , gespierde mannen. De schouders zijn dikwijls even breed als de 
borst van een slank man. Ja met den staart, dien zij gewoonlijk dragen, 
ziet een flink ontwikkelde Bongo-vrouw er, wanneer zij loopt, zoo onge- 
veer uit als een dansende baviaan. 
Zelfs de rijkste Bongo’s bezitten niet meer dan drie vrouwen ; onbe- 
middelde personen doen het met een. De bruidegom moet de bruid van 
den vader koopen. De gemiddelde prijs is 10 ijzeren platen van 2 pond 
en 20 lansspitsen. Voor minder geld kan men slechts een oude vrouw 
koopen. De aldus gesloten echtverbintenis kan ook weder op zeer gemakkelijke 
wijze verbroken worden. Ieder heeft het recht zijn vrouw aan zijn schoon- 
vader terug te zenden. In den regel geschiedt dit echter alleen, indien het 
huwelijk kinderloos blijft en dit gebeurt zelden. Integendeel, in den regel 
is het aantal kinderen zeer groot. 
De Bongo’s hebben de gewoonte hunne dooden te begraven en wel de 
mannen met het hoofd naar het noorden, de vrouwen met het hoofd naar 
het zuiden gekeerd. Van een leven na den dood zielsverhuizing en der- 
gelijke dingen hebben zij volstrekt geen begrip. Daarentegen heerscht 
bij hen het geloof aan spoken, duivels en heksen. 
De overige berichten omtrent deze nog lang niet voldoend bekende volks- 
stammen danken wij aan den ijver van den onvermoeiden Schweinfurth, 
die ook het gebied, ten westen en ten zuiden van het Seriba- district door- 
kruiste. Daardoor- kregen wij ook inlichtingen omtrent de zeer samenge- 
stelde wateraderen van die streek. Daaronder behoort de Djoer, een der 
belangrijkste zijrivieren van den Bahr-el-Ghazal. Schweinfurth bezocht haar 
bronnen op den Mount Baginze , in het oostelijk deel van het gebied der 
Njam-Njam-negers. Hoe verder men zich in een westelijke richting van 
de Djoer verwijdert, des te hooger wordt de bodem, daar men dan meer en 
meer het centraal-plateau van Binnen-Afrika nadert. In de groote vlakte tus- 
schen de Djoer en de meer oostelijk stroomende Tondy dwalen groote kud- 
den olifanten en antilopen rond. Een opmerkelijk verschijnsel bieden de 
ermietenheuvels aan , die van onderen een cylindervorm hebben- gedekt 
door een tamelijk ver vooruitstekend dak. Ze zijn het werk van een 
kleine miei’soort, termes mordax. 
Ten oosten van den Tondy stiet Schweinfurth achtereenvolgens op twee 
andere rivieren, de Roah en de Bohl. Ofschoon het gebied tusschen deze 
beide rivieren bewoond wordt door een aantal stammen, die verschillende 
namen dragen, komen zij toch in lichaamsvormen, taal en levenswijze 
zoozeer met elkander overeen, dat genoemde reiziger, op voorbeeld van de 
kooplieden van Khartoem, hen te zamen vatte onder den algemeenen naam 
van Mitu’s. Het schijnt, dat deze volken nog het naast verwant zijn aan 
de Bongo’s, ofschoon ze toch, zoowel uit een verstandelijk als uit een licha- 
melijk oogpunt bij de laatsten achter staan. De door hen bewoonde streek 
is zeer vruchtbaar. Als huisdieren bezitten zij alleen geiten, honden en 
vogels. Vandaar dat de Dinka’s , die groote kudden hebben, laag op hen 
nedetzien en hen aanduiden met den naam van Djoers. d. i. wilden. 
