356 
De belangrijkste van Scliweinfurtb’s reizen was die in zuidelijke richting, 
naar het gebied der Njam-JSjams. Langen tijd trok hij voort in het ge- 
bied van den Djoer. Vervolgens liep zijn weg door een bergachtig land. 
Het ging berg op berg af, doch klaarblijkelijk naderde men altijd door een 
hooge bergketen. Toen men de laatste zijrivier van den llnduku achter 
zich gelaten had en zich in zuidelijke richting nieuwe landstreken voor 
den blik des reizigers ontrolden, wees de Aneroïde-barometer een hoogte 
aan van 900 M. Voor de voeten van de reizigers vertoonde zich een dal, 
waardoor de Naporruporrii zich door een 20 M. diepe kloof een weg 
baande. Deze rivier is waarschijnlijk een zijtak der Uelle, waarmede zij 
evenwijdig loopt. Schweinfurth stond hier voor de waterscheiding van den 
Nijl en was de eerste Europeaan, die dit punt bereikte. 
De oppervlakte van het gebied der Njam-Njams wordt door hem op 
14000 □ km., het aantal inwoners op ongeveer 2000000 zielen geschat. 
Wat hun uiterlijk voorkomen aangaat, beschrijft hij hen op de volgende 
wijze. Lange haarvlechten, die niet zelden over den schouder tot op den 
navel afhangen, bedekken het ronde, breede hoofd. Wat de vorming van 
het laatste aangaat, staan de Njam-Njams onder de brachycephalen op den 
laagsten trap. De buitengemeen groote, wijd openstaande oogen , door 
zware wenkbrauwen overschaduwd, staan zeer ver van elkander en geven 
het gelaat een gemengde uitdrukking van dierlijke woestheid, krijgshaftige 
vastberadenheid en vertrouwen wekkende openhartigheid. De neus is even 
breed als lang, de mond overtreft haar zelden in breedte, de lippen zijn 
dik en de kin rond. Het lichaam is niet zeer gespierd en over het alge- 
meen hebben deze negers een zekere neiging tot corpulentie. Hun lengte 
komt ongeveer met de gemiddelde lengte der Europeanen overeen. De 
huidskleur is rossig. 
Dorpen of steden zoekt men hier te vergeefs. De hutten, die gewoon- 
lijk door een enkel gezin bewoond worden, staan door het geheele land 
verspreid. En ook de residentie van een vorst bestaat alleen uit eenige 
hutten, die bij elkander staan en door hem en zijne vrouwen worden be- 
woond. De bouworde dezer woningen komt ongeveer overeen met die van 
de hutten der Bongo’s, alleen loopt het kegelvormige dak wat spitser toe. 
Hier en daar treft men bovendien kleine hutten aan van een zeer eigen- 
aardigen vorm. Zij hebben een dak in de gedaante van een klok , dragen 
den naam van »bnmogihs ” en doen dienst als slaapplaatsen voor halfwas- 
sen knapen van aanzienlijken. 
De vrouwen zijn niet alleen met de zorg voor het huishouden belast , 
doch bebouwen ook het land. Zij leven veel meer teruggetrokken en af- 
gezonderd dan die van de Bongo's en Mittu's en vooral voor vreemdelin- 
gen zijn zij bijna ongenaakbaar. 
De waardigheid van stamhoofd is erfelijk en gaat van den vader op den 
oudsten zoon over. Intusschen zijn hieraan geen andere voordeelen ver- 
bonden, dan dat zulk een hoofd het grootste gedeelte van den op de jacht 
gevelden buit wordt toegewezen, welke buit in den regel bestaat uit ivoor 
