360 
bewonen. Naar het oordeel van Schweinfurth zijn die Kretsch-negers de 
leelijkste inboorlingen in het gebied van den Baür-el-Ghazal. Hun lede- 
maten zijn zeer weinig geproportionneerd, mond en lippen vertoonen het echte 
negertype in den overtreflenden trap en niet tevreden over hetgeen de 
natuur in dat opzicht reeds deed, maakt de Kretsch zich nog afzichtelijker 
door het spits afvijlen of uitbreken der snijtanden. 
Naar het zuid-oosten toe wonen, langs den bovenloop van den Pongo, de 
Se/trc- negers, die veel meer overeenkomst vertoonen met de Njam-Njams, 
dan met de naast hen wonende Bongo’s. 
De merkwaardige landstreken en volken ten W. van den Mijl verlatende, 
keeren wij tot dezen stroom zelven terug om zijn bovenloop verder te 
vervolgen. Deze biedt niets opmerkelijks aan tot Gondokoro toe, welk 
punt met de naaste omgeving in de laatste jaren den naam van Ismaïlia 
ontving. Maar in de geschiedenis der aardrijkskundige onderzoekingen 
heeft de naam » Gondokoro ” reeds in die mate het burgerrecht verkregen, 
dat hij niet meer verdrongen kan worden. 
Intusscben is Gondokoro geheel verlaten en wel doordien de Bhar-el- 
Dscbebel, op welks steilen oostelijken oever de plaats gelegen was, zich in 
den laatsten tijd meer naar het westen verlegd heeft, terwijl Gondokoro 
alleen nog bespoeld wordt door een schor”, een soort van moerassige bij- 
rivier, die de lucht aanhoudend met miasmen vervult. Deze streek is 
vulkanisch en geen jaar gaat er voorbij, zonder dat er zwaardere of minder 
zware aardschokken worden waargenomen. De vuurhaard, die dezen te weeg 
brengt, wordt veelal gezocht onder den nabijzijnden Dschebel Regaf, d. i. 
»berg der aardbeving”, door de Bari’s Logwek genoemd. Althans zijn vrij 
zuivere kegelvorm wijst op vulkanische vorming. 
Gondokoro en het daar tegenover liggende Lado , liggen in het land der 
Bari’s. Dit land is ten westen van den Nijl open en vlak en doet in zijn 
voorkomen aan een park denken. De hier en daar verstrooid liggende 
negerdorpen , de öf op zich zelven öf in groepen staande boomen, het met 
weelderig groen bedekte land, doorsneden door den grooten, sterk kron- 
kelenden Chor-Lurit en de machtige bergen, die het op den achtergrond 
begrenzen, maken dit gebied tot een der schoonsten van Afrika. 
In de omstreek van Lado neemt de bodem die eigenaardige roode kleur 
aan, die tot ver in het binnenland wordt waargenomen en toegeschreven 
moet worden aan een zeer sterk ijzergehalte. De flora heeft, dit kan niet 
ontkend wmrden, een zeer eentonig karakter en van den fauna krijgt men 
niet veel te zien, wanneer men althans de eigendommelijke termietenheu- 
vels uitzondert. 
Ten zuiden van Gondokoro komen in de tusschen oeverbergen saamge- 
drongen Nijl, watervallen voor, die hem, jammer genoeg, onbevaarbaar maken. 
Bij den tien tot twaalt meter hoogen waterval van Fota of Mekade, op 
