363 
Van de drie wegen, tusschen Suakin en Berber aan den Nijl , koos Marno 
grootendeels de noordelijkste. Over den voorheen onbekenden bergpas 
van den Dschebel Abdarak en Wadi Aben , bereikte bij Wadi To Blal. 
Volgens zijn waarnemingen loopt deze weg bij lang na niet op zulk een 
hoogte als de zuidelijke, die door Schweinfurth gevolgd werd. Ook uit den 
plantengroei bleek de veel hoogere ligging der zuidelijke streek. De boom- 
soorten, die Schweinfurth in het zuidelijk deel van het bergland aantrof, 
zooals den Drakenboom , de Quolqual-Euphorbia, aloë's en stapelia’s, zag 
Marno op het noordelijk deel of in het geheel niet, of slechts bij uitzon- 
dering. Terwijl de eerstgenoemde boomsoort juist in het zuidelijk deel 
de karakteristieke boom is, behoort bij in het noordelijk deel tot de uit- 
zonderingen. 
Ten noorden van het uitsluitend uit vulkanische gesteenten bestaande 
hoogland van Abessynië nemen een aantal rivieren haar oorsprong, die ge- 
durende den regentijd tot machtige stroomen aanzwellen. Onder dezen 
noemen we de Mareb , die als Chor-el-Oasch in noord-westelijke richting 
naar den Atbara toestroomt, maar ook aan den Barka water moet afge ven ; 
de Chor-Barka of Baraka, die in meer noordelijke richting zijn breede 
bedding uitgeslepen heeft en zich niet ver van To-kar in de zee ontlast ; 
eindelijk nog de Anseba , een belangrijken zijstroom van de laatstgenoemde 
rivier. 
Het gebied, dat als het ware omsloten wordt door de Roode Zee enden 
Barka, wordt nagenoeg uitsluitend bewoond door de herdersstammen der 
Beni-Amers en Hababs. De eersten bewonen echter ook nog een groot 
gedeelte van de provincie Takah, tot in de nabijheid van den Atbara. 
Beide stammen spreken een dialekt van de Ethiopische taal, terwijl de 
bevolking van To-kar en de ten noord-westen van den Barka wonende 
stammen zich van het Bedschah- of To-Bedanieh- dialekt bedienen. 
In hun uiterlijk, zoowel als in hun zeden en gewoonten, hebben de 
Hababs en Beni-Amers meer overeenkomst met hun noordelijke naburen 
in Bedschah, dan met de Abessyniërs. Toch moeten zij over het algemeen 
beschouwd worden als een bastaardras der laatstgenoemden, ofschoon ook 
tal van andere elementen, zoowel uit vroeger als uit later tijd, in hen op- 
genomen zijn. De Beni-Amers zijn reeds sedert lang tot den Islam bekeerd, 
terwijl daarentegen het meerendeel der Hababs, evenals hun naburen, de 
Mensa’s, Takoeë’s en Bogos, althans in naam, Abessynische Christenen zijn. 
Sedert de provinciën Massoa en Suakin bij het Egyptische rijk ingelijfd 
zijn, is het gelukt de weinig krijgshaftige stammen der Hababs en Beni- 
Amers, langs vreedzamen weg, geheel te onderwerpen. 
Theodoor van Heuglin heeft in het voorjaar van 1875 het ge- 
bied der Beni-Amers en Hababs bereisd en inzonderheid tusschen den 
