365 
De westelijke hellingen van Abessynië worden van de vlakten van oos- 
telijk Senaar gescheiden door een grootendeels onbewoond gebied , welks 
vochtigen bodem of met bamboesriet öf met reusachtige boomen bedekt is. 
Alle laaglanden, die om deze rotsburcht henen liggen, duidt de inboor- 
ling aan met de namen El-Mokadüh , Makccdoh , Mekjüdeh. 
O 
De naar het noorden stroomende rivieren loopen op een opvallende wijze 
met elkander evenwijdig. De grootste plateau’s liggen in het zuiden. Het 
zijn die van Serawe, van Adowa en van Axutm. 
De uitgestrekte bergvlakten zijn voor een deel met gras begroeid, doch 
woudloos en grootendeels zelfs boomloos. De gemiddelde hoogte bedraagt 
‘2000 tot 2500 M. boven den zeespiegel. In de Alpenketen van Semien 
verheffen sommige toppen zich tot meer dan 4200 M. Meer zuidelijk zijn 
de berglanden nog nagenoeg onbekend. 
Een graad meer oostelijk loopt, bijna evenwijdig met de eerstgenoemde 
keten, een tweede, die gekarakteriseerd wordt door een reeks van meren. 
In de nabijheid van het Zuaï-meer vindt men in deze keten een opening, 
die ontstaan is door een instorting, klaarblijkelijk het gevolg eener vul- 
kanische werking. 
Deze hoogvlakten zijn van 2400 tot 3000 M. hoog. De hoogste toppen 
verheffen zich tot een hoogte van 3000 tot 4000 M. 
Ten oosten van deze keten daalt de hoogvlakte langzamerhand , maar 
behoudt toch nog, tot op een afstand van vijf mijlen van de Roode Zee, 
een hoogte van 2000 M. Onmiddelijk langs deze zee strekt zich de uit 
dorre zandvlakten bestaande Samhara uit, waarin de rivieren doodloopen. 
Ten zuid-westen van het Assal-meer ligt een gebied, dat rijk is aan 
uitgebrande vulkanen. De bodem, waarin, tengevolge van de buitensporige 
warmte, diepe kloven zijn ontstaan, is bedekt met gras en hooge distels. 
Talrijk zijn hier de termieten-heuvels en een menigte van zebra’s en anti- 
lopen zwerven in deze vlakte rond. Langs de in meridiaan- richting stroo- 
mende Hawasch liggen dichte wouden. 
Staat men aan den steilen rand van het hoogland, dan is men omringd 
door een weelderigen plantengroei. Zoolang men zich niet boven de 1000 
M. hoogte begeeft, wisselt het heerlijke groen der weiden af met de goud- 
gele graanvelden en langs de oevers der frisscke stroomen liggen vroolijke 
dorpen. 
Boven dit plateau moet men zich nog twee andere denken, allen door 
diepe insnijdingen doorsneden. Somtijds zijn de wanden der spleten zoo 
steil en verheffen zich zoo loodrecht, dat de toppen, die daarin zijn blijven 
staan, niet bereikbaar zijn. Vooral in het landschap Guderu komt dit 
zeer dikwijls voor. 
Het is onmogelijk zich een denkbeeld te vormen van de allerzonderling- 
ste lijn, welke den horizont vormt. Hier teekenen zich tafellanden tegen 
den blauwen hemel af als afgebrokkelde muren , daar ronde massa’s als 
koepeldaken, rechte, gebogen en afgebroken kegels, naalden, spits als kerk- 
torens, bazaltmassa’s, die aan een monsterachtig groot orgel doen denken; 
al die vormen dringen zich in een kort bestek samen en stapelen zich op 
tot rotsgevaarten, die er uitzien als de puinhoopen van ware titanenwer- 
ken. In de verte smelten zij bijna onmerkbaar met het hemelgewelf sa- 
