371 
Het aantal bewoners van Abessynië is met geen mogelijkheid op te 
geven. Over het algemeen is het land niet zwak bevolkt . met uitzonde- 
ring van de lage, ongezonde Oola. 
Binnen de grenzen van het Abessynische rijk wonen een aantal ver uit- 
een loopende stammen, die geen eigenlijk volk vormen. Reeds de huids- 
kleur der verschillende bewoners, die van bruin tot olijfkleurig afwisselt, 
wijst dit uit. De eigenlijke Abessyniërs kunnen beschouwd worden als het 
overblijfsel der oude Ethiopiërs. 
Deze Abessyniërs bewonen het noordelijke hoogland en verder Shoa 
en Gurague, doch nergens beneden 1000 M. boven den spiegel der zee. Zl J 
wijken zoo sterk onderling af, dat het bijna ondoenlijk is hen in algemeene 
trekken te beschrijven of een beeld van hen te ontwerpen, dat voor de 
verschillende individuën doorgaat. Echter kan men toch zeggen, dat hun 
type wijst op verwantschap met de Arabieren. 
Hun huidskleur is bruin, doch terwijl de bewoners in het Noorden des 
lands bijna blank zijn, naderen die uit het Zuiden de zwarte huidskleur. 
Ook zij, die in de dalen en op de middenste terrassen wonen , zijn vrij 
donker. 
Men kan onder de Abessyniërs drie hoofdstammen onderscheiden. De 
eerste wordt gevormd door de bewoners van Tigré, in de provincie Ha- 
mase en de landschappen Enderta en Gueralta. Zij zijn sterk dolychoee- 
phaal, hebben een groote, gebogen neus, dikke lippen, levendige oogen , 
vooruitstekende kinnebakken , wollig haar en goed geëvenredigde ledema- 
ten. Zij zijn even dapper als handig en schrander. 
De bewoners van Lasta, die den tweeden stam vormen, kenmerken zich 
door een buitengemeen kleinen schedel, een hoog voorhoofd, een open ge- 
laat, goed geëvenredigde ledematen en uiterst kleine handen en voeten. 
Verder hebben zij een betrekkelijk blanke gelaatskleur en een levendig , 
zelfs heftig, doch daarbij wel eenigszins valsch karakter. Ofschoon ze het 
hooge bergland bewonen zijn toch de Basta’s uitstekende ruiters en ge- 
duchte krijgslieden. 
Tot den derden stam behooren de bewoners van Amhara, Shoa en Gura- 
gue. Zij vertoonen meer dan de overigen de kenmerken van een gemengd 
ras, hebhen breede schedels , groote , fraaie oogen, een aangenaam voorko- 
men, in weerwil van hun sterk vooruitstekende kinnebakken , kroes haar , 
goed geëvenredigde ledematen en een donkere olijfkleurige huid. Zij zijn 
opgeruimd, vriendelijk en gastvrij, doch tevens ijdel, blufferig en weinig 
energiek. Bovendien zijn de mannen echte luiaards, terwijl daarentegen 
de vrouwen zeer werkzaam zijn. In geheel Abessynië overtreffen de vrou- 
wen de mannen ver in schoonheid. 
Deze drie stammen spreken niet dezelfde taal. Zij bezitten eigenlijk twee 
talen. In het Zuiden en Westen spreken zij de Amhara daal, in het Oos- 
ten de Tigré- of Gees-taal, en deze beide talen wijken sterk van elkan- 
der af. De eerstgenoemde is zeer oud, heeft haar gebied in Midden- en 
Zuid-Abessynië meer en meer uitgebreid en wordt ook aan het hof gesproken. 
