De bijbel staat bij de Abessyniërs, althans bij de priesters, hoog aan- 
geschreven. Zij stellen echter de oudere Ethiopische overzetting , die ze 
volstrekt niet verstaan, boven de nieuwere Amharische. De doop wordt 
voorafgegaan door de besnijdenis ; den doopeling wordt een blauw zijden 
snoer om den hals gebonden, dat hij zijn geheele leven draagt en hem 
als christen kenbaar maakt. 
De Aboena wordt in Egypte gekozen uit de Koptische bevolking. Hij 
heeft zijn verblijf te Gondar, en zijn macht wordt alleen door die des ko- 
nings beperkt. Op hem volgen de bisschoppen, die echter slechts te zorgen 
hebben voor de heilighouding der kerk en haar gereedschappen. Dan volgt 
de alaka, die de inkomsten der kerk bestuurt, en eindelijk de priester, die 
alleen het allerheiligste betreden mag. 
De debtera’s of schriftgeleerden, waaronder er echter velen zijn, die hun 
naam niet kunnen schrijven, hebben het bestuur over de kerkelijke goe 
deren. 
De klooster geestelijkheid staat onder den etschege, den groot-prior van 
het in de 13 e eeuw gestichte klooster Debra Libanos, in Shoa. De mon- 
niken, echte luibakken, dragen een dierenhuid, een lederen gordel, een 
kap en een smerigen doek om het hoofd. In Shoa alleen zou het getal 
wereld- en klooster-geestelijken niet minder dan 12000 bedragen. Behalve 
het genoemde, zijn de beroemdste kloosters het St. Stephanus- klooster, aan 
het Haïk-meer, Debra Danio en Axum Thion in Tigré en Lalibala in 
Lasta. 
Het aantal kerken is ontelbaar. Ze liggeu meestal op bergen of hoogten 
en worden door prachtige hoornen overschaduwd. Evenals de woonhuizen 
hebben zij een ronden vorm en zijn voorzien van een stroodak. Ze dragen 
een koperen kruis en zijn inwendig vol vuilnis en afschuwelijke schilderijen. 
De godsdienstoefeningen bestaan in psalmzingen, voorlezen uit de schrift 
en de heilige boeken en een woesten dans, die door de priesters wordt uit- 
gevoerd. Men viert zoowel den Jcodschen Sabbath als den Christelijken 
Zondag en buitendien nog 180 feestdagen. 
Alom heeft het bijgeloof het Christendom verstikt en het geloof aan too- 
venarij en amuletten heerscht even goed bij deze Christenen als bij hun 
Mahomedaansche en heidensche naburen. 1 . 
Over het algemeen staat de geestelijkheid op een zeer lagen trap van 
intellectueele ontwikkeling en aan het volksonderwijs wordt zoo goed als 
niets gedaan. Alleen de voor den kerkdienst bestemde kinderen ontvangen 
eenig zeer gebrekkig onderricht, al de overigen groeien in het wild op. 
De weinige Mahomedanen, die men in Abessynië aantreft, en de inheemsehe 
joden — de zoogenaamde Falascha’s — staan, zoowel uit een intellectueel 
als uit een moreel oogpunt, ver boven hun Christelijke landgenooten. De 
eersten houden zich met den handel bezig of wel zij zijn pachters van 
tollen. De Joden daarentegen zijn, in onderscheiding van hun Europeesche 
geloofsgenooten, degelijke landbouwers en beoefenen alle mogelijke hand- 
werken. Zij beroemen er zich op, de lijnrechte afstammelingen te zijn van 
Abraham, Izaak en Jacob en beweren, dat zij hun Israëlietisch bloed, door 
alle eeuwen heen, rein bewaard hebben. De afzondering, waarin zij leven 
1. Sack. Aardrijkskundig handboek Deel V Bldz 561 en 562. 
