374 
heeft hen bewaard voor de losbandigheid en zedeloosheid, die onder de 
Abessynische Christenen algemeen is. Het is een . opmerkelijk verschijnsel , 
dat de Abessynische Joden zich niet alleen volstrekt niet met handel be 
zighouden, maar zelfs de diepste verachting koesteren voor dit middel van 
bestaan, h 
De Christelijke stedenbewoners daarentegen geven zich in den regel daar- 
mede af en doen in geslepenheid voor hnn Semitische ambtgenooten , de 
Arabieren en Phoeniciërs niet onder. Een zeer ruim geweten komt hun 
daarbij uitnemend te stade. 
De rest der bevolking leeft van landbouw en veeteelt. Vele mannen 
wijden zich toe aan den krijgsmansstand, waarvoor ze bepaald een zekere 
voorliefde koesteren. En zij, die in dienst van particulieren zijn, zoeken 
vooi'al de diensten van aanzienlijken. Veel liever dienen ze voor een gering 
dagloon een grooten heer, dan voor een goed loon bij iemand van wat 
lageren rang. Alleen zij, die zeer arm zijn, treden bij reizigers en kooplieden 
in dienst. Velen ook trekken naar Egypte en onderscheiden zich daar door 
vlijt, schranderheid en een buitengemeene gehechtheid aan hun zeden en 
gewoonten. 
In het algemeen kan men den Abessyniër een zekeren natuurlijken 
aanleg niet ontzeggen, die echter in hun verregaande onverschilligheid en 
afkeer van allen arbeid ondergaat , doch in den omgang voor den dag 
komt. En ofschoon de intellectueele ontwikkeling, zooals we boven zeidem 
zeer laag staat, toch bezitten zjj heel wat boeken. De meesten dier wer- 
ken zijn van theologischen aard en uit het Grieksch vertaald. Ook bezitten 
zij geschiedkundige werken, meestal droge kronieken. Trouwens van 
nature is de Abessyniër leergierig en leest alles wat men hem geeft, en 
de studenten te Gonclar onderscheiden zich dan ook door een stalen vlijt. 
Dat neemt niet weg, dat zij in de hoogste mate bijgeloovig zijn en de 
absurdste leerstellingen aanhangen. 
Overigens is het beeld, dat ons van de Abessyniërs wordt opgehangen , 
alles behalve schitterend. Het geheele volk is verslaafd aan den drank, 
leugenachtig en fanatiek. Zijn beesten, slaven en vrouwen behandelt de 
Abessynièr tamelijk goed, doch tegenover zijn vijanden is hij barbaarsch in 
de hoogste mate. De gegoeden brengen hun tijd door met een volstrek 
nietsdoen en laten allen arbeid over aan de vrouwen en de slaven. 
De woningen, waarin de onbegrijpelijkste smerigheid heerscht, zijn hut- 
ten, op de ruwste wijze gebouwd, zoodat wind en weer vrij toegang heb- 
ben. Zij hebben slechts een enkele opening, die tegelijk voor deur dient 
en voor schoorsteen. Alles is dan ook zwart berookt. 
De mannen kleeden zich in een los gewaad van dik katoen, dat in plooien 
om het lichaam geslagen wordt ; een dergelijke rok wordt boven de heupen 
bevestigd, en een wijde broek hangt tot over de knieën. Allen dragen een 
kort, krom zwaard. 
Den baard knippen zij met een schaar kort af en het in orde brengen 
van het haar, dat stinkt van ranzige boter, vereischt dagelijks een zeer 
geruime n tijd. 
1. Martin Flati. Kurze Schilderung der bisher tast unbekannten abessinischen Juden (Falaschas) 
Basel 1869. 8. 
