DE OOST-AFRIKAANSCHE DRIEHOEK. 
Ten oosten van de hellingen van het hoogland van Abessynië ligt de 
oostelijke uithoek van Afrika, die op onze landkaarten nog voor een groot 
deel door een witte plek wordt ingenomen. Hier strekt zich de Samhara 
uit, met het Danakil-land , waaraan zich het gebied der Somali’s en nog 
meer naar het zuiden dat der Galla’s aansluit. 
Het binnenste van dit uitgestrekt gebied is nog te eenenmale onbekend; 
we zouden omtrent de gesteldheid er van alleen eenige vermoedens kun- 
nen mededeelen , waarvan we ons echter zooveel mogelijk zullen onthou- 
den. Alleen de kust en de naaste omgeving er van zijn tot dusver onder- 
zocht en dan nog maar onvolledig. Wat we daarvan weten vindt hier in 
grove trekken een plaats. 
Gewoonlijk neemt men als westelijke grens van het gebied der Somali’s 
de golf van Tadschurra aan, ten zuiden van de straat van Bab-el-Mandeb. 
Nog geen enkel reiziger is van deze kust uit eenigszins diep in het bin- 
nenland doorgedrongen. Daarentegen voeren wegen van Tadschurra en van 
de kust der Boode Zee uit naar het binnenland van Abessynië. Het verst 
zijn nog gekomen de Engelsche reiziger Kichard Bui'ton in 1854 en 
de Zwitser Haggenmacher in 1874. De eerste trok van de belangrijke 
kustplaats Berbera naar Libaheli ; de laatste bereikte de tot dusver nog 
nooit door een Europeaan bezochte stad Harar, die op den 11 en October 
1875 door Egyptische troepen in bezit werd genomen. 
Deze stad, de hoofdstad van het vroegere emiraat, heeft een bevolking 
van ruim 30000 zielen. De bevolking van het geheele emiraat kan ge- 
schat worden op ruim 1500000 zielen en bestaat uit Somali’s en uit een 
mengsel van Arabieren en Galla’s. Zij zijn werkzaam en leggen zich vooral 
op den handel toe. 
Het land wordt afgeschilderd als buitengemeen begunstigd door de na- 
tuur. Het heeft een vruchtbaren bodem en brengt alle producten van 
Egypte voort, daarenboven nog wierook, myrrhe en koffie, de laatste van 
zulk een goede kwaliteit, dat ze zelfs gelijk staat met die van Yemen , in 
Arabië. 
Het binnenland zou, naar men zegt, bestaan uit een aaneenschakeling 
van hooge bergplateau’s, door diepe dalen afgebroken , waarin zich gedu- 
rende den regentijd machtige stroomen vormen. Daarentegen zouden me- 
ren, vijvers en blijvende stroomen te eenenmale ontbreken. 
Van de noordkust uit, die bespoeld wordt door de golf van Aden , ziet 
men die bergvlakten steil omhoog rijzen. Op deze kust, die in 1857 door 
Th. van Heuglin en in 1 Q 70 en 1871 door Bichard Brenner bezocht werd, 
