370 
rassen op een hoogen trap en hebben met de negers niets gemeen dan de 
donkere huidskleur. Hun kleeding bestaat uit een grof wollen schort. 
Als sieradiën dragen de mannen koperen halsketens, de vrouwen ijzeren 
hand- en voetringen. Daarentegen stellen ze volstrekt geen prijs op paarlen. 
Hun wapenen bestaan uit speren, van klingen voorzien, die een breedte 
hebben van 15 cm. Bovendien dragen de mannen aan den duim en den 
wijsvinger ijzeren ringen, waaraan een 2 cm. lange scherpe pen uitsteekt. 
Vandaar, dat in een gevecht de Galla’s altijd trachten direct handgemeen 
te worden en dan is elke slag, die ze met deze werktuigen toebrengen, 
doodelijk. 
De vrouwen genieten een buitengemeen groote vrijheid , maar wat bij 
een Afrikaanschen stam nog zonderlinger is, ze zijn zeer geacht. De meisjes 
hebben dan ook het recht een huwelijksaanzoek, dat haar niet aanstaat, van 
de hand te wijzen. Wel rusten alle huishoudelijke plichten op de schou- 
ders der vrouw, tuaar daarvoor is ze dan ook de heerscheres in huis. 
Polygamie komt onder deze negers hoogst zeldzaam voor en vooral wordt 
zeer gelet op reinheid van zeden voor het huwelijk. 
Evenals de Somali worden de Galla’s op aartsvaderlijke wijze geregeerd. 
Aan het hoofd van eiken stam staat een Heïitsch of Sultan , die echter 
geen onbeperkt gebieder is. 
De Galla’s hebben niet den Islam aangenomen. Zij vereeren een opper- 
wezen, Waka genaamd, dat zij als een geest zich denken en als zoodanig 
aanbidden. 
Deze Galla’s strekken zich in zuidelijke richting uit tot aan den voet van 
een berggewest, dat ontegenzeggelijk het belangrijkste van geheel Afrika 
is, omdat zich hier de hoogste toppen van dit werelddeel verheffen, ja zij 
stijgen zelfs op tot zulk een aanmerkelijke hoogte, dat ze het merkwaar- 
dige schouwspel vertoonen van sneeuwtoppen onder den evenaar. 
.Een bijzondere naam draagt dit gebied niet, dat overigens, jammer ge- 
noeg, nog slechts weinig onderzoent is. We zullen het daarom maar ver- 
noemen naar zijn meest karakteristieken top, de Rïlima-Ndscharo. Het ligt 
ten zuiden van den evenaar, tusschen de Afrikaansche oostkust en het in 
de laatste jaren meer onderzochte gebied der groote meren, een gebied, 
dat we spoedig nader zullen leeren kennen. 
Dit gebied wordt ongeveer begrensd door twee stroomen, die ongetwij- 
feld in het bergland hun bronnen hebben en beide, nagenoeg evenwijdig 
aan elkander, hun wateren naar den oceaan voortstuwen. De noordelijkste 
dezer stroomen is de Dana, de zuidelijkste de Pangani, die in zijn boven- 
loop den naam draagt van Rufu of Lufu. De laatste loopt door het zout- 
rijke landschap Kahe en vervolgens door de berglanden Pare en Usambara, 
welks laatste hoofdstad Fuga bezocht geworden is door den zendeling 
Krapf. Vooral het laatstgenoemde landschap is in hooge mate bergachtig, 
