383 
zullen we eenige woorden wijden aan den slavenhandel, die daarmede in 
zulk een nauw verband staat. 
Ten gevolge van de opening van het Suez-kanaal is de afstand van deze 
kust tot Europa aanmerkelijk veel minder geworden ; daarbij komt nog, 
dat men er in de laatste jaren een paar aanzienlijke steenkolenbeddingen 
heeft ontdekt, en ofschoon dezen nog wel niet ontgonnen worden, toch kan 
het niet missen ot ze zullen in de toekomst van invloed zijn op de ont- 
wikkeling dier kust. 
Het is een opmerkelijk verschijnsel, dat èn groot- èn kleinhandel op 
Afrika’s oostkust in handen zijn van inboorlingen uit Indië. Men treft 
ze niet alleen aan langs de kust van het vasteland, maar ook op de eilanden, 
zooals Pemba, Zanzibar, Mafia, de Komoren en Madagascar. In 187 3 hielden 
zich 4000 Indiërs uit verschillende kasten, die in den handel hun middel 
van bestaan vonden, op de kust op. De inboorlingen, Suaheli’s, Somali’s, 
Comoro’s, enz , drijven alleen handel in levensmiddelen en dan nog maar 
op een kleine schaal. Hun voornaamste handelsartikelen zijn haaienvleesch, 
gevogelte, vooral hoenders, vruchten, zoete aardappelen en cassave. De 
Arabieren houden zich hoofdzakelijk met den landbouw bezig, en er is bij- 
kans geen voorbeeld van dat een Arabier een winkel heeft. 
Alzoo zijn dan de Indiërs de voornaamste handelaars op Aftika’s oostkust 
en hunne dliows komen daar in alle havens voor. Men noemt ze gewoon- 
lijk hindi’s of banijans. 
Zij onderscheiden zich overal door hun ijver en buitengemeene geschikt- 
heid om zaken te behandelen. Ze leven zoo spaarzaam en eenvoudig, dat 
geen Europeaan hen daarin evenaren kan. Ofschoon velen de Europeesche 
handelsartikelen direct uit Europa ontbieden , zijn anderen daarentegen 
kleinhandelaars , die hun waren ontvangen door bemiddeling van enkele 
Europeesche handelshuizen , die op de kust gevestigd zijn. Zij krijgen ze 
vooral uit Duitschland en Amerika , uit laatstgenoemd o. a. katoen en 
glaspaarlen ; de blauwe katoen daarentegen is gewoonlijk uit Surate en 
Gujerate afkomstig. 
Is het een Indiër gelukt zich een vermogen te verwerven, dan keert hij 
naar zijn vaderland terug. Het komt slechts zelden voor, dat de een of 
ander zich blijvend op de kust of op de eilanden vèstigt. Die het nog doen 
belmoren tot de stammen der Bohrah’s en Khojah’s. Yan dezen wonen op 
Madagascar reeds familiën in het vierde en vijfde geslacht. Dan vertrekt 
het hoofd der familie jaarlijks met den zuid-oost-moesson naar Indië en maakt 
van den noord-oost- moesson gebruik om zijn met handelsartikelen geladen 
schip naar Madagascar terug te voeren. Ook de kinderen zendt men naar 
Indië, gewoonlijk naar Bombaij, om daar hun opvoeding te krijgen. 
Met dat alles worden de rijke bronnen van Afrika’s oostkust nog op lang 
na niet voldoende geëxploiteerd en ondernemende kooplieden vinden hier 
een uitgestrekt en winstgevend arbeidsveld. Hoe het handelsverkeer met 
deze kust voortdurend toeneemt, blijkt vooral uit het feit, dat sedert de 
Britsch-Indische Stoomvaart-Maatschappij in Januari 1873 een maandelijk- 
sche verbinding tot stand gebracht heeft tusschen deze kust en Aden, Zan- 
zibar en Madagascar, er met elk jaar meer vraag is naar vrachtgelegenheid. 1 
1. Kölnische Zeilung. 4 Mei 1874. 
