385 
Hebben de hoofden een genoegzaam aantal slaven bij elkander, dan voeren 
zij ze naar de kust om ze daar aan hun lastgevers over te doen. Vele In- 
dische kooplieden hebben zich door dien schandelijken handel , ongelooflijk 
groote rijkdommen verworven. 1 
Om den slavenhandel te onderdrukken sloot Engeland in 1873 een verdrag 
met den sultan van Zanzibar, dat slechts na oneindig veel moeite tot stand 
kwam en beschouwd werd als een schitterende zege voor de Britsche di- 
plomatie. Maar in de praktijk blijkt dat tractaat meer en meer een doode 
letter te zijn. Eigenlijk is het eenige resultaat er van, dat de slaven wat 
goedkooper geworden zijn, omdat de rechten, die de sultan van Zanzibar 
op den in- en uitvoer hief, vervallen zijn. 
De kust van Zanzibar is volstrekt niet het eenige punt op de oostkust 
waar slavenhandel gedreven wordt Op niet minder groote schaal wordt 
hij uitgeoefend op het eiland Sokotora 2 en in Egyptisch Soedan, waar het 
aan de ijverige pogingen van Samuel Baker nog niet heeft mogen geluk- 
ken er een eind aan te maken. 3 
Dan nog een ander resultaat is bereikt. Waar de weg over zee aan 
slavenhandelaars versperd wordt, vervoeren ze hun levende koopwaar over 
land en daar wordt het transport systematisch ingericht, zoodat dan ook 
jaarlijks duizenden slaven naar het noorden worden gevoerd. Langzamer- 
hand komt men dan ook tot de droevige ervaring, aat er geen ander 
middel is om deze schandalen te doen ophouden, dan de verkoop van slaven 
radicaal te verbieden en dit is in Mahomedaansche landen eenvoudig on- 
doenlijk. Zooals we weten is het aantal huisslaven in Egypte in de laatste 
jaren meer toe- dan afgenomen. En ook in Arabië, Perzië en op Madagascar 
wordt de vraag naar slaven vooral niet minder. Daarentegen heeft de slaven- 
handel een nieuwe markt ontdekt in het land der Somali’s, bij kaap Guardafui. 
Uit een en ander volgt, dat het een hopeloos streven is de slavenhandel 
te doen ophouden, ja zelfs kan men hem niet tot het binnenland van Afrika 
beperken. In het jaargetijde, dat het voor Europeesche schepen nagenoeg 
onmogelijk is, langs de Afrikaansche kust tot 2° of 3° NB. door te dringen, 
wordt de slavenhandel op Brava en andere kustplaatsen gedreven. Tot 
dusver meende men, dat Brava een stapelplaats was, waar de slaven tegen 
het einde van den eenen moesson werden heengebracht om daar het begin 
van den volgenden moesson af te wachten en dan naar de Eoode Zee of de 
Perzische Golf gevoerd te worden. Nu is het evenwel gebleken, dat we- 
gens de sterke vraag naar slaven in het Somali-land , de karavanen reeds 
hun einddoel bereikt hebben, wanneer ze te Brava, Merka of Mogodoxa 
aangekomen zijn. Alle beperkingen , die de Engelschen den handel op 
Arabië hebben gesteld , hebben dus niets uitgewerkt, dan dat de han- 
delsweg verlegd is. Hebben zij ook al den slavenhandel in Zanzibar, 
althans den openlijken handel, doen ophouden, ze hebben daardoor een ander 
handelscentrum in het aanzijn geroepen , dat eveneens op slavenarbeid is 
gegrond. 
Zij die over deze kwestie spreken en schrijven maken zich warm en blij- 
1. Wanderer. 4 Januari 1873. 
2. Globus. XXIII Bd. S. 30. 
3. Mitth. der k.k. geograph. Gesellschafi in Wien. 1872. S. 239—252. 
Globus XXII Bd. S. 119-120 
II. 
25 
