407 
vlakte verandert in een weelderig grasveld, met bloemen getooid. Dan da- 
len de omliggende bergstammen met hunne kudden in deze vlakten af. 
Slechts op enkele punten treft men bronnen aan, die ook gedurende het 
droge seizoen water behouden. Dezen vormen oasen en hier alleen kan 
eenige landbouw uitgeoefend worden. Dorpen en vaste nederzettingen 
ontbreken geheel en al. '. 
Naar het binnenland toe worden deze karroo’s weder door machtige ge- 
bergten van het hoogland der Oranje rivier gescheiden. Dit hoogland, dat 
niets anders is dan de voortzetting van het Zuid-Afrikaansche plateau . 
heeft een hoogte van 970 — 1620 M. Tot de genoemde gebergten behooren 
in het westen de Roggevelds-keten , in het zuiden de Nieuwevelds -keten en 
het Winter- en Sneeuw-gebergte, waarin zich de Kompasberg tot een 
hoogte van 2590 M. verheft. 
De 2670 km. lange kust der Kaapkolonie heeft tusschen de monding 
van de Oranje-rivier en de Kaap de Goede Hoop een uiterst eentonig voor- 
komen en wanneer men het oog laat rusten op die met lage duinen be- 
zette kust, dan zou men niet vermoeden, dat zich hier uiterst gevaarlijke 
riffen en zandbanken ver in zee uitstrekken. 
Alleen tusschen de genoemde kaap en de Tafelbaai wordt de eentonig- 
heid der kust afgebroken door Booge rotswanden, die als zuid- westelijke 
uitloopers der Zwarte Bergen, zich tot aan de kust uitstrekken. Aan den 
voet van deze rotsen, die de namen dragen van den Leeuwenkop (665 M.). 
den Tafelberg (1082 H.) en de Duivelspiek (1000 M.) ligt de hoofdstad der 
kolonie, Kaapstad of Cape-town, in regelmatige vierhoeken gebouwd, met 
omstreeks 28000 inwoners. 
Ten oosten van de Kaap de Goede Hoop, opent zich de ruime Valsche 
baai, in het oosten der kolonie de Algoa-baai, waaraan de tweede haven- 
stad van het land, het tegen een zandheuvel gelegen Port Elizabeth, met 
10000 inwoners. Deze plaats gaat tegenwoordig in het Kaapland het meest 
vooruit, naar alle richtingen wordt het uitgebouwd, maar gezellig verkeer 
schijnt er zeer weinig te zijn. De verveling staat de inwoners als op het ge- 
laat te lezen. Daarbij zien zij er zeer ongezond uit. 
Overigens is over het algemeen het klimaat van het Kaapland , bij een 
buitengemeene droogheid en zuiverheid van de lucht en de volstrekte af- 
wezigheid van moerassen, een van de meest gezonde der geheele aarde. 
Met uitzondering van sommige oostelijke districten, is het land zeer arm 
aan water en de weinige stroomende wateren, die er nog zijn, drogen ge- 
woonlijk in den zomer uit. 
Ook bosschen zijn er bijna niet. Alleen in de bergkloven en langs de 
Visch-rivier, in het oosten, vindt men fraaie woudstreken. Overigens is de 
flora van het Kaapland buitengemeen rijk en in het kustgebied gedijen 
alle Europeesche vruchten en graansoorten, vooral de wijnstok en ook de 
tropische gewassen. De kaapwijn is zelfs zeer beroemd. 
Ofschoon het Kaapland geheel en al in den gematigden aardgordel ligt, 
kent men er toch maar twee jaargetijden, een zomer van September tot 
April en een winter van April tot September. Op de hoogvlakten is het 
’s winters dikwijls gevoelig koud en ijs en sneeuw zijn er niets buitengewoons. 
1. v. Rlödeu. Handbuch der Erdkunde, II. S. 523. 
