41 1 
van de Kaapkolonie gescheiden en is sedert 1843 in het bezit gekomen 
van de Britten. De toestanden in Natal, evenals die in de hier na te melden 
Hollandsche republieken, komen in vele opzichten met die van het Kaapland 
overeen. De bevolking bestaat uit de zelfde elementen en het land heeft het 
zelfde karakter. 
Natal bezit slechts twee noemenswaardige steden: de havenstad Port 
Natal of Port d’JJrban en de hoofdstad Peter Maritsburg. 
Port d’Urban ziet er uit, alsof de straten uit stof vervaardigd zijn en 
alsof al het water uit de haven niet toereikend zou zijn om dat stof, ook 
maar voor een enkel half uur, te verwijderen. De weg van hier, over het 
vlek Pine Town, naar Maritsburg wordt in drie dagen afgelegd. Opmer- 
kelijk is het en verblijdend tevens, dat men, zoowel hier als in de Trans- 
vaal, de aanplanting ondernomen heeft van den uit Australië ingevoerden 
blauwen gummiboom ( Eucalyptus globulus), en wel in die mate, dat het 
in menig district de typische boom geworden is. 
Maritsburg heeft een zeer schilderachtige ligging op een ruim 600 M. 
hooge vlakte, die van het zuid-westen naar het noord-oosten daalt. De 
stad wordt besproeid door de Ümsindusi of kleine Bosjesman-rivier , een 
zijtak van de Umgeni , die ten noorden van d’Urban in zee uitloopt. De 
bevolking, uit blanken , kaffers en koeli’s bestaande , bedraagt ongeveer 
12000 zielen. Volgens lady Barker ziet de stad er vrij wat voordeeliger 
uit, wanneer men haar als het ware in vogelvlucht beschouwt van den top 
van den heuvel, aan welks voet zij gelegen is, dan wanneer men ze van 
naderbij beziet. Dan valt het eentonige van de lijnrechte straten niet zoo 
in het oog en de bouwvallige toren, met een uurwerk, dat al sedert jaren 
stilstaat, ziet er alsdan zelfs indrukwekkend uit. 
In alle opzichten is deze plaats verbazend achterlijk. Slechts in stikdon- 
kere nachten wordt Maritsburg door enkele olielampen verlicht, maar zoo- 
dra er maar een zwakke schemering is, zoodat men enkele sterren zien 
kan, veroorlooft men zich die weelde niet. Er zijn maar twee gebouwen, 
die eenigszins bezienens waardig zijn. Het eene is het gouvernementshuis, 
dat midden in een grooten tuin staande, aan een flinke dorpspastorie doet 
denken. Het tweede is de daartegenover liggende koloniale secretarie, die 
al niet veel meer indruk maakt. De straten zijn of modderpoelen, of met 
een dikke stoflaag bedekt. De weinige winkels, die de stad bezit, stallen , 
met een onbegrijpelijke bescheidenheid, niets van hun inhoud uit. 
In de nabijheid der stad en wel zoo nabij , dat men er op één dag een 
bezoek aan kan brengen, liggen drie watervallen ; de Kar kloof -waterval , 
die van den Umsindusi, die twee vallen heeft, ieder van 24 M. hoogte 
en die van de Umgeni . Overigens is Natal nu juist geen land dat tot 
het maken van wandelingen uitlokt. Men moet met de meest mogelyke 
nauwkeurigheid de in het gras uitgeloopen paden houden en wee dengene, 
die onvoorzichtig genoeg is een voet daarnaast te zetten op het brandend 
heete gras ! Zoo hij al het geluk heeft niet op een slang te trappen , 
glijdt hij toch ten minste op een kikvorsch uit. Maar zelfs al neemt 
men die voorzichtigheid in acht, clan kruipen toch noch kwaadaardige on- 
gedierten tegen de beenen op, die zich aan het been vasthechten , ja er 
zich invreten en zich eer laten dooden, dan los te laten. Miriaden van 
