420 
men aan den Beneden Limpopo is Umzila, wiens beroemde kraal gevon- 
den wordt, niet ver van de raadselachtige ruinen van Zimbaoe of Zim- 
babije, die den 5 <lel ' September 1871 door Karl Mauch ontdekt werden. 
De grenzen van Umzila’s rijk zijn niet met nauwkeurigheid op te geven, 
want de Portugeezen maken aanspraak zoowel op bet gebied van den Be- 
neden-Zambezi als op de oostkust, waar zij de nederzettingen lnhambane 
en Sofaia bezitten. Aan de westzijde grenst bet aan het groote rijk der 
Matebele s, dat zich van den Limpopo tot aan den middenloop van den Zambezi 
uitstrekt. 
Dat rijk doorreisde Eduard Mohr op zijn tocht van Schoschong naar den 
Zambezi en wel door het westelijk deel er van. Schoschong of Bamang- 
wato behoort er nog niet toe, maar is de residentie van het Beetschoea- 
nendoofd Matscheen en heeft als een hoofdmarkt voor struisveêren een ze- 
kere beteekenis voor den handel. Jde plaats, die een der grootste en volk- 
rijkste van Zuid- Afrika is, telt ongeveer 30000 inwoners. De smerigheid 
in de straten, wanneer men althans de voetpaden, die tusschen de hutten 
doorloopen , zoo noemen wil , gaat alle begrip te boven. De stad ligt 
ruim 1000 M. boven den zeespiegel en toen Mohr haar bezocht, was het 
er zoo koud, dat zich ’s nachts ijskegels vormden. Van daar dan ook, dat 
men hier, op eene breedte van 23° 20', de mannen ’s avonds in pelzen ziet 
loopen. Die pelzen, welke uit dierenvellen op smaakvolle wijze samenge- 
steld zijn, hebben een grooten naam en zijn over geheel Zuid-Afrika verbreid. 
De omtrek van Sdmschong is heuvelachtig. Uit de kloven en spleten 
verhellen zich reusachtige boomen, die echter gedurende een groot gedeelte 
van het jaar bladerloos zijn. 
Van deze plaats uit, liep de weg door een eentonig woud van mimosen 
en mopani’s, naar de Mahalaspi- en Tenani-beek. Hierop volgde een land, 
dat volslagen gebrek aan besproeiing had en toen weder dat zelfde bosch, dat 
slechts op enkele plaatsen werd afgewisseld door lagere heuvels, met die 
eigenaardige euphorbiën, die men in Natal zoo dikwijls waarneemt. Zoo 
bereikte Mohr de Gogwe en overschreed achtereenvolgens deze rivier, de beken 
Kaschani en Seriba en de Groote Schascha, die in den Limpopo uitstroomt. 
Toen Mohr haar zag, lag haar bedding geheel droog en woest. Hij ontdekte 
er talrijke sporen van wilde dieren in, die klaarblijkelijk water zochten. 
Er loopen hier een aantal beken, die allen op elkaar gelijken en ook eene 
zelfde richting hebben , nam. van het zuid-westen naar het noord-oosten. 
Bij allen zijn de oevers bezet met dicht groeiend en doornachtig struikge- 
was. Daarvoor liggen gordels van dof geel riet, over dag de geliefkoosde 
verblijfplaats van leeuwen. 
Zooals we reeds zeiden, soms vertoonen zich heuvels, ja hier en daar 
stijgt zelfs een granietmassa steil omhoog en dezen worden talrijker, naar- 
mate men het gebied der Matebele’s nadert. Maar voor het overige zag 
de reiziger zich steeds omgeven door een schijnbaar eindeloos mopani-bosch. 
En de bladeren van deze boomsoort keeren niet hun vlakke, maar hun 
scherpe kant naar de zon toe, waarvan het gevolg is, dat ze nagenoeg geen 
schaduw verleenen. 
Nadat zij dit eentonig, door de zon verschroeid landschap doorgetrokken 
was, bereikte de karavaan de nederzetting aan den Tati. Van hier sloeg 
