426 
een ware doolhof van rivierarmen, beken, kleine meren en moerassen, zulk 
een verwarring van wateraderen, dat de inboorlingen zelven zich op hun wa- 
tertochten er niet zelden in vergissen. Waar echter tusschen al dat water 
droog land gevonden wordt, daar is het bedekt met den weelderigsten en meest 
grootschen plantengroei der tropische streken. 
Zoowel langs de oevers van het meer als van de rivieren is het dierlijk 
leven even rijk als menigvuldig. Alle groote dieren : olifanten, nijl- 
paarden, rhinocerossen, buffels en giraffen worden er gevonden en boven- 
dien een groote menigte van antilopensoorten. Het water wemelt van 
krokodillen, die somtijds een reusachtige grootte bereiken. 
Ten westen van de Kalihari-woestijn en van de hierboven beschreven 
landstreken, strekken zich tot aan den Atlantischen Oceaan toe, de groote 
gebieden uit der ISamaqua-Hottentotten en Damara' s. Wegens gebrek 
aan besproeiing zijn ze slechts voor een klein deel bewoonbaar. 
In Namaqua vinden we het echte type van het Hottentotsche ras, waar- 
over straks nader. Het is een troostloos gebied, welks plantengroei zich 
bepaalt tot enkele op zich zelf staande partijen Bosjesmannengras , eenige 
kleverige distelplanten, vleezige spekboomen ( portulacaria akra ), bleek- 
groene kanabo’s ( lasoxylon salsola), altijd groene, doornachtige mimosen en 
wilde watermeloenen. 
De kust is dor en zandig. In het noordelijk deel intusschen is het 
wat beter gesteld en hier wonen rondzwervende, krijgshaftige Namaqua- 
stammen, die een buitengemeen klein soort van runderen bezitten. In 
het brongebied van den Up wordt koper gewonnen en een weinig ivoor, 
struisvederen en gom ingezameld, terwijl enkele kusteilanden, vooral It- 
schaboe , guano leveren. Vandaar dat zich hier op een paar punten aan 
de kust Engelschen gevestigd hebben. De dierenwereld komt in alle op- 
zichten overeen met die van het meer oostelijk gelegen gebied. 
In het noordelijk deel van het Namaqua-land ligt, langs een zandig 
kustgebied in het westen, een gezond hoogland, waarop het ’s winters zelfs 
tamelijk koud kan zijn. Naar het oosten toe gaat dit onmerkbaar over in 
de Hal ihari- woestijn. De rivieren, die hier gevonden worden en wier 
bronnen op ongeveer 2000 M. hoogte gelegen zijn , zijn niet bevaarbaar. 
Sommige bergtoppen verheffen zich tot 2400, ja de Omatoka zelfs tot 2680 M. 
Het zuidelijk deel van dit gebied is het Dcuriara-land , dat door een 
uitgestrekt, met stekelachtige boschjes van accacia’s en kameeldoornen be- 
dekt gebied gescheiden wordt van het meer noordelijk gelegen Ovampo-land. 
Ook hier treft men alle groote dieren van Afrika aan en langs de kusten 
leven groote walvisschen. De bewoners zijn de zwarte, zeer leelijke Ovampo’s, 
de smerige Damara’s der vlakte en de roofzuchtige berg-Damara’s. 
