429 
dat hij in dat geval de geesten van het gedoode vee kan voegen bij zijn 
kudden in de beneden -wereld, terwijl zijn vrienden daar boven het vieesch 
eten. Soms, wanneer hij meent, dat hij veronachtzaamd is, geeft hij zijn 
ongenoegen daarover te kennen, door hen of hun vee met ziekten te be- 
zoeken, waarvan zij alleen door het brengen van offerhanden meenen ver- 
lost te bunnen worden. Is de ziekte van geen ernstigen aard, dan wordt 
het offeren eener geit voor voldoende gehouden. Is ze echter zeer ernstig 
dan wordt een koe en in sommige gevallen een aantal koeien vereischt, om 
de verbolgen geesten te verzoenen. 
Niet zelden vertoonen zich de geesten der afgestorvenen aan hunne bloed- 
verwanten ; soms doen zij dit in de gedaante, waarin zij op aarde omwan- 
delden, maar gewoonlijk nemen zij den vorm aan van een of ander dier. 
Die eener slang of hagedis meent men dat de meest begunstigde gedaante 
is, waaronder zij zich voordoen en het blijft aan den man , wiens huis zij 
is binnengekomen om al zijn vernuft te scherpen, om te ontdekken, welke 
de bizondere geest is , die het dier bewoont. Om zeker te zijn van het 
karakter van zijn bezoeker, legt hij het zeer zacht een stok op den rug. 
Geeft het dier dan geen teekenen van kwaadheid, dan is hij volkomen ver- 
zekerd, dat hij vereerd wordt met het bezoek van een zijner voorouders. 
Vandaar dat de Kaffers er gewoonlijk veel op tegen hebben slangen of 
hagedissen te dooden en dit niet dan in de uiterste noodzakelijkheid 
doen. 
Ook offert men aan de geesten bij belangrijke aangelegenheden, b. v. bij 
het bouwen van een nieuwe kraal of voor den aanvang van een oorlog. 
En indien de geesten dan goedgunstig geweest zijn, worden dankoffers ge- 
bracht. 
Gewoonlijk bewaart de Kaffer het grootste en fraaiste dier zijner kudde 
om onder gewichtige omstandigheden te offeren en dit dier, dat den naam 
draagt van »de koe der geesten,” zal hij alleen verkoopen in den hoogsten 
nood. 
In een nauw verband met het geloof aan geesten en geestverschijningen 
staat het vertrouwen in de profeten. Die personen spelen bij de Kaffers 
een zeer gewichtige rol. Hun voornaamste bezigheden zijn : gemeenschap 
houden met de geesten der afgestorvenen en het kenbaar maken hunner 
wenschen , het ontdekken van misdadigers en toovenaars, het schadeloos 
maken van betooveringen en eindelijk het maken van regen. 
Wanneer de geest der profetie zich voor het eerst bij een Kaffer openbaart, 
verliest hij alle belangstelling in de zaken van het dagelijksch leven. Hij 
wordt gedrukt van geest, zoekt de eenzaamheid , krijgt flauwte op flauwte 
en wat bij een Kaffer vooral merkwaardig is , hij verliest zijn eetlust. Hij 
wordt bezocht door vreeselijke droomen en zijn geestverwarring neemt met 
den dag toe. Soms slaakt hij verschrikkelijke kreten en loopt met groote 
sprongen rond, springt in het water, grijpt slangen op en windt ze om zijn 
hals, kortom hij gedraagt zich als een woeste krankzinnige. 
Is dit eerste tijdperk voorbij, dan begeeft zich de aanstaande profeet naar 
een ouden ziener en blijft onder diens opzicht, tot hij het noodige onder- 
richt ontvangen heeft. Dan neemt hij de kleeding en het karakter aan 
van een profeet. Gelukt zijn eerste proef, dan staat hij onmiddellijk bij 
