456 
Men sloeg het nachtleger op aan den voet van den Okeko-berg en trok 
vervolgens naar Lope, het verste punt, dat tot dusver op den Ogobaï door 
een blanke bereikt werd. Deze plaats telt nauwelijks een paar hutten, 
maar hierheen komen van alle zijden de Okanda en brengen er hun 
vrouwen, die wegens hare schoonheid beroemd zijn en die ze met de grootste 
schaamteloosheid aan de vreemdelingen aanbieden. Compiègne intusschen 
verzekert, dat die roep van schoonheid zeer overdreven is, ofschoon hij niet 
ontkent, dat de Okanda-vrouwen, wat schoonheid aangaat, met die van het 
Gaboengebied op een lijn gesteld kunnen worden. Doch van zedelijkheid 
of gevoel van schaamte ontdekt men bij haar geen spoor. 
Veel leelijker zijn de vrouwen der Banguens , een zeer volkrijken stam > 
die op den linkeroever van den Ogobaï woont, naast de Okanda Ze be- 
hooren klaarblijkelijk tot de groote familie der Bakale en spreken dan ook 
een dialect van hun taal. Bij dit volk acht het schoone geslacht het 
noodig zich met blauwe figuren te tatoeëren. Overigens verheugen zich 
deze dames in een waarlijk Herculische kracht. De Banguens bouwen 
hunne huizen, evenals de Bakale, van boomschors en in hunne dorpen 
staan dezen steeds in een volkomen rechte lijn. 1 
De ethnographie van dit deel van Afrika is daarom zoo gewichtig, wijl 
men daardoor eenige hypothesen kan opmaken ten opzichte van de bevol- 
king van het nog geheel onbekende binnenland. Toen bv. Compiègne de Os- 
yeba-kanibalen bezocht, ontdekte hij op het eerste gezicht , dat hij hier 
stamverwanten der Fan-negers voor zich had. Ook de verwantschap met 
de door Schweinfurth bezochte, insgelijks menschenetende Niam-Niam en 
Momboetoe is boven allen twijfel verheven. Daaruit besluit Compiègne, 
dat zich in het centrum van Afrika, een weinig ten noorden van den equa- 
tor, een uitgestrekt gebied bevindt, dat door kanibalen bewoond wordt 
en deze veronderstelling wordt des te waarschijnlijker, omdat de Momboe- 
toe de onmiddellijke naburen der Fan-negers zijn. 
Nog een andere daadzaak wordt door Compiègne bevestigd, namelijk 
deze, dat alle anthropophagen én in physiek én in intellectueel opzicht, 
in lichamelijke sterkte, in moed, in verstand, in arbeidzaamheid, kortom 
in alle opzichten, boven hun niet menschenetende buren staan. 
Niet ver van het gebied der Okanda zou nog een dwergvolk bestaan 
— de Obongo — dat ook reeds door du Chaillu vermeld wordt. Hij 
beschrijft ze als zeer onontwikkelde woudbewoners, die in armelijke loof- 
hutten leven. Deze berichten worden bevestigd door Compiègne, die aan- 
neemt, dat er een geheel ras van dwergen in Midden-Afrika zou wonen. 
Hiertoe behooren dan ook de Akka's, die door de inboorlingen Mabongo 
genoemd worden en op het oog tot den stam der Obongo behooren. De 
laatsten echter vertoonen op hun beurt weder zulk een sterke verwantschap 
met de door Dr. Fritsch nauwkeurig beschreven Bosjesmannen, dat men in de 
1. Marquis de Compiègne. L’Afrique equatoriale. Gabonai’s, Pahouins , Gallois, Okanda, 
Baugoueiis, Osyéba, Paris. 1876. 80. 
