460 
weêr of liggen met gereefde zeilen stil op het water. Zij visschen vooral 
op het rood koraal, dat op den bodem gevonden wordt en dat voor de 
Kaap-Verdische eilanden een belangrijke bron van inkomsten vormt. 
Nadat we de Pieo d’Antonio achter ons gelaten hadden, begon het land 
vlakker te worden en slechts een enkele kegelvormige bergtop verheft zich 
boven de vlakte, die naar het zuiden toe zacht glooiend afloopt. 
Op onzen verderen tocht passeerden wij nog de witte, deels in puin ge- 
vallen huizen van Cidade da Ribeira grande , waarboven zich de met twee 
torens gekroonde kathedraal fier verheft. Vroeger was deze plaats de 
hoofdstad van den geheelen archipel, maar langzamerhand heeft zij den 
voorrang moeten afstaan aan Praja, met zijn ruime en gemakkelijke haven. 
Nadat we nog een ver in zee vooruitstekende landtong hadden omge- 
varen, vertoonde zich reeds in de verte een vroolijk, net gebouwtje. Het is 
het lazareth, dat dient tot opneming van hen, die aan besmettelijke ziekten 
lijden, inzonderheid aan de gele koorts, die hier reeds herhaaldelijk de 
vreeselijkste verwoestingen aanrichtte. 
Hierop volgde weder een steile, rotsige kust, waarin een groote golf, 
die in alle tijden van het jaar als haven dient voor een aantal schepen, 
terwijl er steeds een Portugeesche kanoneerboot gestationneerd is. Midden 
in de haven verheft zich met steile wanden een klein rotseiland, waarop 
weder eenige gebouwen en kolenmagazijnen, waar de op West-Afrika va- 
rende stoomschepen nieuwen voorraad opdoen. 
Praja, eigenlijk Cidade da Praja de Santiago ligt ook weder op een 
steil rotsplateau, welks randen door dikke muren versterkt zijn, waarop 
kanonnen van zwaar kaliber zijn geplaatst. Reeds op het eerste gezicht 
maakt de stad een gunstigen indruk, die bij nadere kennismaking nog 
versterkt wordt. Bij de aankomst betreedt men een kleine, doch goed 
gebouwde kade en stijgt langs een breede »gal<jada” naar de stad, welks 
breede en goed geplaveide straten weinig aan Afrika doen denken. De 
huizen bestaan gewoonlijk uit een enkele verdieping en zijn op Europeesche 
wijze gebouwd en ofschoon het hier en daar niet ontbreekt aan sporen van 
verval en onreinheid, toch is dit niet in die mate het geval als men dat 
in Afrika gewoon is. Het groote plein voor het gemeentehuis en nog een 
paar kleinere pleinen zijn met een netten aanleg van boomen en bloemen 
versierd. 1 
De bevolking der Kaap-Verdische eilanden bestaat uit Europeesch-Afri- 
kaansche kleurlingen. Op sommigen echter heeft het negertype de over- 
hand. De katholieke godsdienst is de algemeen heerschende. 
Het hoofdmiddel van bestaan is de landbouw, waarvoor de bodem op de 
meeste punten zeer geschikt is. Verder houden de bewoners zich bezig 
met nijverheid ; voornamelijk produceeren zij brandewijn, suiker, olie en 
geweven stoffen. Ook de handel is er tamelijk levendig. 
Het aantal bewoners zal niet veel meer dan 100000 bedragen. 
1 Herman vou Barih Angolatahrt Ausland. 1876. No. *^6. S. 704 en 705. 
