468 
Door de straat van Mozambique van het vasteland gescheiden, strekt 
Madagaskar of zooals de inboorlingen het noemen, Nossi-dambo, d. i. »het 
eiland der wilde zwijnen,” zich uit tusschen Kaap Ambre , op 12°Z. B. en 
Kaap St. Mary, op 25° 40' Z. B. De oppervlakte overtreft nog die van 
Duitschland. Onder al de eilanden der aarde dingt het, wat uitgestrekt- 
heid aangaat, met Nieuw- Guinea en Borneo om den voorrang. 
Ofschoon zij nergens diepe insnijdingen vertoont, heeft het eiland toch 
een vrij gunstig gevormde kust , die vooral aan de noord-westzijde rijk 
aan baaien is. Daar liggen de Passandana-baai , waarvoor het sedert 
1846 door de Franschen in bezit genomen eilandje Nossi-Beh ligt, de 
Narinda-baai , de Mag ambo -baai en de Bembatoeka-baai. Op de zuidkust 
vinden we de St. Augustine-baai. Op de oostkust ligt de Antongil-baai 
en ten zuiden daarvan het groote schiereiland St. Mary. Nog zuidelijker 
liggen de reeden van F oule-Pointe en Tarnatawe. 
Met uitzondering van de zuid-westzijde, strekt zich langs de kust een 
moerassige strook uit, waarvan de breedte afwisselt van 75 tot 100 km. 
Daarna verheft zich de bodem van uit het westen langzamerhand, om een 
boomlooze en grasrijke hoogvlakte te vormen, die aan de oostzijde steil 
afdaalt. 
Aan de noordzjjde van het eiland begint een machtige bergmassa, die 
zich uitstrekt tot in de nabijheid der zuidkust. Naar het westen toe loopt 
deze bergrug met drie terrassen af. In het zuiden gaat hij langzamerhand 
over in de door stormen gezweepte hoogvlakte, waarop Alfred Grandidier , 
die zich als onderzoeker van Madagaskar meer dan iemand anders verdien- 
stelijk heeft gemaakt, de beenderen vond van den epiornis-maximus , een 
uitgestorven giersoort, die bepaald op Madagaskar te huis behoorde. 
Dat groote plateau is bedekt met heuvels van gneis en graniet, klaar- 
blijkelijk van vulkanischen oorsprong. Doch dat niet alleen het vuur, maar 
ook het water medewerkte tot het doen ontstaan van het eiland, getuigt 
die kolossale laag van roode mergel, die zich over een groot deel zijner 
oppervlakte uitstrekt. Het verdient vermelding, dat men die zelfde rots- 
soort ook terugvindt op de Seychellen. 
Reeds sedert lang vermoedde men, dat Madagaskar het tooneel was ge- 
weest van hevige vulkanische werkingen, thans weet men zeker , dat 
dezen althans in het middelpunt van het eiland buitengemeen krachtig 
zijn geweest. 
Yan uit de hoofdstad rust het oog op het Ankarat-gebergte, dat de Ime- 
rina-vlakte aan de zuid-westzijde begrenst en een oppervlakte beslaat van 
omstreeks 33000 □ km. De vijf middenste toppen bezitten wel is waar 
geen kraters, maar zijn toch bedekt met lava en bereiken een hoogte van 
2440 tot 2600 M. boven den zeespiegel. 
Niet ver van het meer Itasy , op een afstand van 40 km. van dit ge- 
bergte verwijderd, ligt een ander vulkanisch gebied, dat krater op krater 
aanwijst. Reeds meer dan veertig kraters werden hier bezocht en men 
vermoedt, dat er in noordelijke richting nog meer gevonden worden. 
