20 
Jahresbericht der Schles. Gesellschaft für vaterl. Cultur. 
Tötung der Frau = Adolphus und Herolt (Serrnones de tempore). Die von Wes- 
selski, S. 207 aus der Mensa philosophica für den Schluß (pertica) beigebrachte 
Stelle stammt aus unserer Sammlung, wo sie in exemplis de dyabolis (nr. 6) zu 
lesen ist. Schließlich teile ich eine Fassung aus einer Hs. Liegnitz 51 mit 
(Exemplahs.) : 
Contigit in ciuitate Argentina quod erant duo homines in matrimonio, 
inter quos nec dyabolus potuit Seminare inimiciciam, et quod per se facere 
non valuit hoc, per quandam fetulam ordinauit, quam pro tribus obolis 
conuenit. Hec abiit ad prefati viri vxorem, dicens ei menciendo quod vir 
eius esset cum alia comprehensa in adulterio. Super quo mulier ingemuit. 
Quod antiqua fetula uidens voluit eam consolare dicens: Non turbemini! 
Non est primum nec vltiinum quod legittimi adulterantur; sed si vultis 
michi sequi, vobis consulam. Mulier super eo gauisa dixit: Volo. Antiqua: 
Sub gutture eius sunt crines: illos abradite et michi eos presentate et 
uobis faciam tortam, de qua si comederit, nunquam aliam cognoscet. 
Domina respondit se facturam. Mulier illa recessit et venit ad virum et 
dixit sibi suspirando quod mulier eius esset deprehensa in adulterio cum 
adulescentulo et iam omnes domine super eo pessime loquerentur. De istis 
rumoribus vir multum obstupuit. Cui anus iterato loquitur: Domine, si non 
vultis mihi credere, ueritatem percipietis: dum comederitis, locate [uos in 
sinum uxoris et simulate vos dormire; tune ipsa propter concubinos eius 
vobis vult abscidere guttur. Vir multum tristis recessit et uenit ad hospi- 
cium suum. Facto prandio reclinauit se ad sinum uxoris, quasi dormire 
vellet, et incepit sternutare. Quod mulier audiens, accepto rasario volens viro 
sub gutture abradere crines. Quod ubi sensit, de sinu uxoris prosiliit et eam 
vehementissime occidit. Res gesta iudicem et amicos non latuit, et uiro 
apprehenso eum occidere uolebant. Qui tandem quod anus eum instruxerat . 
omnia dixit. Deinde vetula comprehenditur, et cum ad cremandum ducere- 
tur, totam perfidiam eius in publico recitauit. Interim dyabolus in aere 
clamauit: Dignus est mercenarius mercede sua. Et super caput misere 
mulieris proiecit tres obolos dicens: Accipe, misera, mercedem tuam et da 
mihi animam tuam. Et sic ista mulier priuata fuit corpore et anima. Vir 
autem propter preces hominum datus fuit ultra mare, ubi dies suos feliciter 
consummauit. 
XVIII. (ibid., nr. 5). Catuia I (das weinende Hündchen). 
aquerella rogata a quodam pro muliere capienda, quam non poterat 
inclinare. pauit caniculam de pane de synapi et vadens visitare illam 
iuuenculam, canicula lacrimas emittebat propter vim synapis. Cui iuuen- 
cula: Quare lacrimatur canicula? Respondit cum lacrimis: Merito, nam 
filia mea fuit, et rogata a iuuene languente propter ipsam non consensit; 
et ideo deus in caniculam eam conuertit. Quod audiens illa et timens 
sibi simile accidere, ei reuelauit amorem iuuenis et quod eum adduceret 
et ipsa consentiret. 
Vgl. Disciplina clericalis, nr. 13. Jacques de Vitry, nr. 250. Mensa philos., 
fol. 38 v. Scala celi, fol. 87. V. Chauvin, Bibliogr. des ouvrages arabes, VIII 
(Syntipas), nr. 13. 
