12 
In het voorjaar van 1911, even na\de indiening van het ontwerp- 
Yogelwet (1912), ontving ik van den heer Eduard Blaauw, praepa- 
rator te Nijmegen, een 500-tal vogelmaag- en kroppreparaten ter 
onderzoek. 
Ruim honderd daarvan werden — voor zooverre de conservatie- 
toestand het toeliet - door Dr. Friedrich Zacher in mijn bio- 
technologisch laboratorium te St. Cloud uiterst nauwkeurig onderzocht. 
De resultaten van dat onderzoek zijn vastgelegd in eene brochure: 
„lets over Onderzoekingen naar het Oeconomisch Belang der Vogels”, 
die in Sept. 1912 met eenige andere brochures van mijne hand aan 
de leden der Eerste en Tweede Earner en aan een aantal Neder- 
landsche ornithologen is toegezonden, in de hoop hierdoor eenigszins 
mede te werken bij de pogingen om meer licht te verschaffen in 
den duisteren doolhof van tegenstrijdige meeningen omtrent het 
nut en dé schade der vogels. 
Het was tijdens dit onderzoek, dat ik tot de overtuiging kwam, 
dat het zonder uitgebreide en zeer lang voortgezette onderzoekingen 
onmogelijk zou zijn, een eenigszins zuiver oordeel uit te spreken 
over het nut of de schade, welke de in het wild levende vogels 
voor den mensch opleveren. 
Reeds in verschillende landen had men de noodzakelijkheid van 
permanente ornithologische onderzoekingen ingezien en te dienernde ; 
rijksstations opgericht, welke reeds uitgebreid matenaal verwerkt : 
en zeer belangrijke bijdragen tot de kennis van het vogelvraagstu 
geleverd hadden. 
Zoowel de grondsgesteldheid en het klimaat als de cultuuitoe- 
standen verschillen in Nederland evenwel zeer van die in andere j 
landen, zoodat wij de elders geconstateerde feiten met voetstoots : 
als öök voor Nederland geldend zouden mögen aannemen. • 
Deze bedenkingen wekten bij mij den lust op, om, zooveel m, 
mijn vermögen was, mede te werken tot de oprichting van een 
Nederlandsch ornithologisch onderzoekingsstation. Het toeval wilde, 
dat het mij toebehoorende „Heumensche Bosch” eene uitgezochte 
plaats was voor een dergelijk ornithologisch station. Daar namelijk 
het 142 H.A. groot landgoed gedeeltelijk is gelegen op het diluviaal 
eiland, dat zieh uitstrekt van Heumen totWychen, en gedeeltelijk 
op het omringende alluvium, treft men er de meest uiteenloopende 
grondsoorten en cultuurtoestanden aan: schrale zandgronden, veen- 
achtige broeklanden en plassen, zoowel als zavelachtige bouwlanden 
en de uitermate vruchtbare rivierkleigronden der Maasuiterwaarden, j 
