84 
Zooais de meeste jong opgekweokte kraaivogels, was ook rnijn 
roek zeer tarn, vertrouwelijk en lästig. Zijn lastigheid werd nog 
bevorderd door de volgendo omstandigheid. In September 1916, kort 
na mijne verhuizing naar een ander deel van ’t dorp, was hij op 
een vliegtocht blijkbaar wat ver uit den koers geraakt, zoodat hij 
het nieuwe huis niet meer terug kon vinden. Eerst tweo dagen later 
kwam ik er achter, dat hij ergens was opgevangen, maar men had 
hem aan beide vleugels gekört wiokt, zoodat hij geen halven meter j 
hoog meer vliegen kon. 
Tot den eerstvolgenden rui, in Augustus 1917, duurde deze toe- 
stand, die wel eenigszins irriteerend op het humeur van mijn roek 
scheen te werken. Het vliegen is voor een’ vogel met een levendig j 
temperament wel een allereerste levensbehoefte, en waar hij zieh j 
niet meer daaraan kon overgeven, was het te begrijpen, dat hij 
naar nieuwe afleidingen zocht. 
Allereerst werden allerlei jonge plan tj es uit den grond gehaald, ! 
ook onkruid uit de paden, verder was een geliefkoosde bezigheid, 
het uitpluizen van vloermatten en het stuk hakken van rieten stoelen 
en tuintafeltjes. Kranten en alle mogelijke papieren werden onmid- i 
dellijk verscheurd en ook sommige mijner boeken, dragen — zeer 
tot mijn leedwezen — duidelijke sporen zijner onvruchtbare werk- 
zaamheid. 
Intusschen ben ik verheugd, dat tegenover al zijne euveldaden 
mijn ziel bij hare lijdzaamheid bleef volharden, want later zou hij 
mij door zijn gedrag, dat mij in hooge mate interesseerde, zoo 5 
ruimschoots schadeloos stellen. 
Al spoedig, toen hij weer de volle beschikking had over zijne ' 
vleugels, ge wende ik hem eraan, mij, op wandelingetjes in de buurt 
te vergezellen. Mede naar buiten ging hij graag, maar het dorp J 
met zijn straten en aaneen gebouwde huizen, scheen hem minder 
goed te bevallen; toch kreeg ik hem er toe, na eenige vergeefsche j 
pogingen, dat hij me volgde, naar een’ boekhandelaar, die ongeveer ; 
10 minuten van mij vandaan woont. Meest kringde hij boven mij l 
in de lucht en ging ik den boekhandel of het nabij gelegen post- 1 
kantoor binnen, dan bleef hij in een’ kastanjeboom voor het huis i 
op mij wachten. Niet steeds echter ging hij even ge willig weer mede ! 
huiswaarts en al meer kwam het voor, dat ik alleen den terugweg ; 
aanvaardde en dat mijn roek dan eerst een half uur, soms zelfs 
wel drie uur, later arriveerde. Ook op den heenweg werd hij min- 
der trouw en ten slotte vloog hij, zonder op mij te wachten, via 
