121 
Karakteristiek voor het nest van Turdus viscivorm L. 
DOOR 
J. L. F. DE MEYERE. 
De Groote lijster, vöör een tien- à twintigtal jaren, op sommige 
plaatsen in de duinstreek, reeds niet zelden broedende, heeft zieh, 
de laatste jaren, ook in het overig deel van ons land, waar ze voor* 
dien slechts sporadisch als broedvogel werd aangetroffen, meer en 
meer ingeburgerd. Nu ik zip’ zang duidelijk weet te onderscheiden, 
hoor ik hem ieder jaar meer en ook het vinden van een nest van 
viscivorus , is thans niet zoo’n groote zeldzaamheid meer in Gelder- 
land, als voorheen het geval was. 
Vier maal in mijn leven heb ik nu een nest met eieren of j on- 
gen van de Groote lijster gevonden (ook eenmaal een nest, waarin 
zieh nog een tweetal beschadigde doppen bevonden, wier inhoud 
blijkbaar door een gaai was genuttigd), en waar deze nesten, alle 
vijf, eene eigenaardigheid gemeen hadden, die meh bij merula te 
vergeefs zo'ekt *), acht ik het niet onwaarschijnlijk, dat ze kenmer- 
kend is voor de soort. 
Ik bedoel het volgende. De Groote lijster heeft do gewoonte Sten- 
gels van heidekruid, of in streken waar dit niet mocht voorkomen, 
eenige dorre rijsjes van berk of larix, door en rond haar nest te 
vlechten, meer speciaal door den rand van het nest. Ik had dit bij 
de vondst van mijn eerste, viscivorus - nest al waargenomen en heb 
nu reeds twee maal, ten gevolge dezer eigenaardigheid, een aan- 
vankelijk nog ledig viscivorus - nest onmiddellijk als zoodanig herkend, 
gelijk later de broedend waargenomen vogel of de eieren mij zouden 
bewijzen. 
Die heistengels of dorre takjes steken meestal gedeeltelijk boven 
of buiten den nesbrand uit en geven het nest een eenigszins slordig 
voorkomen. 
\) Thijsse, wiens nauwkeurig waarnemen ik anders op zijn juiste waarde 
weet te schatten, zal mij ten goede liouden, zoo ik zijn uitspraak: »Het nest 
(van de Groote lijster) lijkt volmaakt op dat van de rnerel” (»Het intieme 
leven der Vogels”, pag. 199), niet kan deelen. 
