Ik heb een viscivorus - nest voor mij liggen, in het laatst van Maart 
’18 in deze streek gevonden, en een der takjes (van een larix) steekt 
niet minder dan 83 c.M. buiten den nestrand uit, terwijl het toch 
zöö stevig aan het nest zelve is bevestigd, dat ik dit gemakkelijk 
er aan kan opbeuren, zonder de kans te loopen, het takje emit 
te trekken. 
Toen ik deze steeds weérkeerende bijzonderheid van het Groote I 
lij sternest, dat overigens zieh in niets van een merelnest onder- 
scheidt, had vastgesteld, interesseerde het mij te weten of er ook 
in de litteratuur iets over te vinden was. Ik behoefde niet lang te 
zoeken; ik sloeg Naumann op en las daar (I, pag. 230): „Das Nest 
hat zur ersten Grundlage und in seinem Äusseren zarte, 
dürre Reiserchen und Stengel von Heidekraut, mit un-j 
termengten Flechten und Baummoos; dann folgt gewöhnlich Erd-| 
moos, mit noch anhängender Erde, endlich zarte Wurzeln oder feine! 
Zweige von Heide, Heidelbeeren und dergleichen, wovon beson-j 
ders der obere Rand geflochten ist, und das Innere ist 
mit trockenen Grasblättern, Hälmchen und Rispen ausgelegt” '). 
Men ziet, dat mijne ervaring vrijwel overeenstemt met wat bijj 
Naumann voorkomt; van een ondergrond van dünne, dorre takjes 
heb ik evenwel nooit veel kunnen merken. 
Waar de Groote lijster in de laatste jaren zieh steeds meer im 
ons land schijnt te verbreiden, meende ik op de eigenaardigheid, 
die ik boven vermeldde, nog wel de aandacht te mögen vestigen. 
Zij kan van waarde zijn bij de determinate van het viscivorus -, 
nest en is, daar de Groote lijster, tot voor kort, niet direct tot! 
onze meer gewone broedvogels gerekend mocht worden, wellichti 
niet zöö algemeen bekend, als anders wel het geval zou zijn. 
Ede, 29 Juni 1918. 
I 
1) Spatiëering van mij. 
