58 
's avonds tegen schemer, zouden volgens onze berekening tusschen 
9 en 11 uur v.m. uit Engeland vertrokken zijn. 
Doch interessanter wordt het wanneer we vogels krijgen, die 
's morgens hier aankomen; in de eerste plaats zijn dit natuurlijk de 
door de heeren E. Prager en P. de Groot waargenomen Roodborsten, 
die (als nachttrekkers) naar onze meening omstreeks middernacht 
de Engelsche kust zouden hebben vaarwel gezegd. Maar bovendien 
vallen hieronder de Roeken (?), genoteerd op 29 October, 's morgens 
om 6.50; deze moeten volgens onze berekening in de voornacht tus- 
schen 10 en 12 uur de Engelsche kust verlaten hebben. 
(Ook moeten enkele bovengenoemde Spreeuwen, meerdere Roeken 
en 1 Kauw tot nachttrekkers behoord hebben). 
Voor ons is dit vooral merkwaardig, omdat we de Roeken als 
nachttrekkers niet kennen; doch Eagle Clarke ontmoet ze overal 
rond de vuurtorens, waar ze een eenigszins lang traject over zee 
moeten afleggen en ook onze zeelui kennen de Roeken als nacht- 
trekker zeer goed, zelfs tusschen Engeland en onze vaste wal. 
Hij zegt hieromtrent (Studies in Bird Migration II pag. 16) : 
,,The reason why the movements of these species are performed so 
largely during the daytime, instead of entirely at night, as is the 
case of most over-sea migrations, may be the comparative shortness 
of the passage (about 180 miles at most), if direct east to west in the 
latitude of this lightship. The few hours necessary for its accomphis- 
ment would not interfere unduly with the time that must be devoted 
to the daily search for food- a most important consideration for all 
migrating birds”. 
(De beschrijving dezer nachtbewegingen door Eagle Clarke hoort 
o. i. tot een der allermooiste hoofdstukken van zijn werk.) 
Dat ook de Vink tot de trekkers uit zee behooren kan, weten de 
vinkers u te verteilen. Bovendien hebben we 2 gevallen van uitge- 
putte vinken op het strand: 
5 November '17 vond een kennis een blijkbaar oververmoeide 
Vink, die zieh opnemen liet en na eenigen tijd weer wegvloog. 
De heer Dr. W. G. N. van der Sleen ving een wijf je op 27 Oct. T8: 
,,liet zieh met de hand vangen, maar vloog na een half uur, opge- 
kikkerd door de warme hand, weer monter weg”. 
Vondsten van doode land-vogels aan het strand (in de vloedlijn), 
geven een duidelijk bewijs, dat de overtocht over zee lang niet zon- 
der gevaar geschiedt (zie ,,Vogeltrek längs de Holl, kust '16 — '17. 
Lev. Nat. jaarg. XXIII pag. 246). 
Bovendien werden de volgende vogels door ons dood aangespoeld 
op het strand gevonden: Spreeuw (vrij vaak) Vink (?); Leeuwerik 
(een enkele maal); Kievit (enkele malen); Houtsnip (2 maal). 
En Arthur, H. Patterson, schrijft van de overzijde (op Breydon): 
„As migratory land-birds which fall-exhausted into the sea are al- 
