62 
De heer Jac. P. Thijsse verdedigt in een artikel „De Vogeltrek” in 
De Amsterdammer (Onde Groene) van September en October 1917, 
de hooge snelheden door Gätke gevonden. 
Wat het Roodgesterde Blauwborstje betreft zegt de schrijver: 
„Er is dan ook heel wat ontkend en getwijfeld, maar zelfs het zeer 
verscherpt onderzoek der laatste 25 jareri heeft nog geen andere 
verklaring aan de hand gedaan en ik geloof altijd nog heel innig aan 
het kleine vogeltje, dat in een enkele Meinacht van Tunis en Algiers 
reist naar het koele Noorden”. 
Wat de Virginische plevier betreft: 
„De Amerikaansche goudplevier broedt in het land der Buitenste 
Duisternis, overwintert in Brazilië en Argentinië en neemt zijn weg 
daarheen van Nieuw-Zeeland nog beoosten Bermuda om naar de 
Antillen en het vasteland van Zuid-Amerika. Die vogel moet dat in 
één nacht klaarspelen, tenzij wij aannemen dat hij, wat niet geheel 
onmogelijk is, drijvend op zee zou uitrusten en langer dan 16 uren 
zonder eten zou blijven. Dit laatste nu is zoo goed als onmogelijk, 
Het aardigste van dat geval is nog, dat enkele van die plevieren 
uit hun koers raken en dan terecht körnen in Ierland en Groot-Brit- 
tannië en zelfs eenmaal op Helgoland. Ze zijn dan den Atlantischen 
Oceaan overgestoken ") en hebben bij voorbaat het ideaal dat onze 
vliegtechniek zieh gesteld heeft, reeds overtroffen”. Ook worden de 
Bonté Kraaien behandeld, die volgens onze berekening 3 kwartier à 
1 uur noodig hebben om Terschelling in zijn heele Iengte over te 
vliegen, welke af stand de heer Thijsse in 10 minuten geloof t afgelegd 
te zien. 
Tenslotte worden Spill’s kijkerwaarnemingen (Naturwiss. 
Wochenschrift: 12 Mei 1907) aangehaald; de „betrekkelijke graad 
van nauwkeurigheid”, hier bereikt, vertoont o. i. echter onnauwkeu- 
righeden * 2 ). 
De nieuwste gegevens vonden we in een artikel „Vom Vogelzug” 
door C. Schenkling (Prometheus, jaarg. XXIX no. 7 en 8). We ont- 
leenen hieraan het volgende. (Men verlieze hierbij niet uit het oog 
9 Kunnen zij er niet via Azië gekomen zijn ? 
2 ) Een artikel over de te berekenen hoogte en snelheid, waarop de vogels trekken 
door Hermann Kleiner, is te vinden in Biol Centralblatt 1907 (pag 26). 
Hierbij wordt uitgegaan van den tijd, gedurende welke de vogels voor de maan 
worden waargenomen Uit de maandoorsnede en de hoek, waaronder wij de maan 
zien, kan dan de hoogte en snelheid berekend worden 
Spill echter herkende eerst zijn vogel, zocht diens vlucht op en berekende met 
behulp van de geschatte hoekgrootte de hoogte. De schrijver zegt aan het eind 
van zijn opstel : 
„Voraussetzung ist dabei allerdings eine möglichste Sicherheit in der Abschätzung 
.kurzer Zeiträume wie kleiner Wink elgröszen ; für letztere hat der mondkundige 
Beobachter jedoch treffliche Vergleichsobjecte in den sogenannten Mondkratern, 
deren Grösze leicht zu ermitteln ist.” 
