86 
115. Oeverlooper. (Tringoides hypoleucos (L.) ). 
Nacht- en dagtrekker. Tijdens de Trekstation-dagen slechts één exem- 
plaar waargenomen tusschen de sluizen bij Katwijk op 6 October (Meiuf- 
frouw Ç. Bogaerts en Mejuffrouw C. Voget). 
116. Rosse Grutto. (Limosa lapponica (L.) ), 
Blechts één voorwerp werd deze herfst aan het strand waargenomen n.l. 
op 21 September. 
(Grutto. Limosa limosa (L.) ?) 
Vreemd genoeg werd slechts één voorwerp (en dit nog niet eens zekerO 
genoteerd op 14 September. 
117. Wulp. (Numenius arquata (L.) ). 
Hoofdzakelijk nachttrekker. In groot aantal doorkomend gedurende den 
geheelen trektijd; het talrijkst gedurende einde Juli, Augustus en een deel 
van September. De eerste komen reeds door in Juni, de laatste met inval- 
lende vorst. (30 Januari 19). Meerdere overwinteren. (Tamelijk algemeene 
broedvogel). 
118, Regenwulp. (Numenius phaeopus (L.) ). 
Als vorige soort. (,,Opnieuw bij invallende vorst”?). 
119. Groote Jager. (Megalestris skua (Brünn.)). 
Volgende waarnemingen: 
2 October. „One Skua, probably the Great Skua (Megalestris skua); it was 
chasing a Herring-gull, when we first saw him. and appeared very distinctly 
larger than the latter; plumage entirely dusky brown with white spots on the 
wing. J. V. thought he saw white on the under surface of the wing also, but 
was not certain. When it left the screaming Gull it went and settled on the 
yards ^ yard — iets minder da n een meter) out to sea”. (Lt. J. H. 
Mc. Neile en Jan Verwey). 
4. October. „ en tenslotte komt er een jager aan, achter een troep 
meeuwen meevliegend en die jager is minstens zoo groot als de zilver- 
meeuwen, vliegt vlak over ons, heeft een korte, puntige staart en de witte 
Yjek aan de onderzijde der vleugels is zeer duidelijk. (G. A. Brouwer, Capt. 
W. G. R. Elliot en Jân Verwey). 
, s Middags: ,,1 Megalestris skua (?), dezelfde soort, die vanmorgen boven 
t strand vloog, de lange witte streep op de eerste (voorste) groote slag- 
pennen, zoowel aan boven- als aan onderkant”. (G. A. Brouwer). 
7 October. „9.20 a.m. about 10 herringgulls flew leisurely N. over sands 
and wheeled inland over coast-guardstation. A great skud (Stercorarius skua) 
followed them and disappeared inland on their track, affording a brief, but 
excellent view. It was very dark, quite as large as a herring-gull, had a 
broad tail and vivid white patches at the corpal joints of each wing, on their 
upper sides.” 
14 October. „Aan zee een jager, die ik voor Megalestris skua hield, maar 
ik ben er niet zeker van”. (Jan Verwey). 
(Zie ook: „Vogeltrek lang de Holl. kust. Lev. Nat. jaarg. XXIII pag. 215). 
(Middelste jager. (Stercorarius pomarinus Temm). ?) 
Volgende waarnemingen: 
28 September: „Het dier schijnt me een flink stuk grooter dan de Lestris 
(crepidatus?) van straks, heeft een lichte stuit of staartwortel en absoluut 
duidelijk witte vlekken op de vleugels. Verder op de onderzijde der vleu- 
gels ook heel duidelijk lichte (witte?) vlekken te zien”. (Jan Verwey). 
29 September. ,,Om 9.20 weer een jager, die een Stern een oogenblik na- 
jaagt, dan zie ik: borstveeren geelbruin, lichter dan de ondervleugeldek- 
veeren, die donkerbruin zijn; de onderkanten van de slagpennen licht vuilwit; 
bovenzijde (van het lichaam) donkerbruin. Een geelachtig-witte vlek op de 
