113 
kreeg, Het is mogelijk, dat deze afkomstig waren uit bovengenoemde 
kolonie, waarschijnlijker echter is in verband met het bovenstaande, 
dat de vogels uit de omgeving van Heusden zieh later, na daar ver- 
dreven te zijn, te Vrijhoeven-Capelle vestigden. 
Om nu een over zieht te krijgen van den tegenwoordigen stand* der 
Aalscholver-kolonies, heb ik in 1918 bijna alle mij bekende kolonies 
persoonlijk bezocht en bovendien aan verschillende leden der ,,Ned. 
Ornithologische Vereeniging” in alle deelen van ons land, speciaal 
aan hen, van wie ik wist, dat zij in de buurt van kolonies woonden, 
gevraagd', welke bijzonderheden hun over deze nederzettingen be- 
kend waren. Tot mijn groot genoegen ontving ik van allen antwoord 
en daardoor kan ik nu een, naar ik hoop, zoo volledig mogelijke lijst 
der Aalscholver-kolonies geven. Het is mij een voorrecht allen, die 
zoo welwillend waren mij te antwoorden hierbij mijn hartelijken dank 
aan te bieden. Ik laat hieronder de kolonies volgen en begin met die 
uit de Vechtstreek. . . , 
Zooais ik reeds opgemerkt heb verplaatsen de kolonies zieh hier, 
door de altijddurende achtervolging, zeer sterk. Vroeger waren er 
nederzettingen in het Naardermeer, waar ze ongeveer 70 jaar gele- 
den verdreven werden, in het Horstermeer ten tijde van Schlegel, 
bij Maarssen (pl.m. 1890), bij Montfoort, bij Loenen, te Nieuwersluis. 
Van dit alles is niets meer over. In 1917 vestigde zieh een groote, uit 
honderden paren bestaande, kolonie te midden van de reigers in de 
boomen behoorende bij de buitenplaats Voorn te Ouden-Rijn bij 
Utrecht. Jammer genoeg weet ik niet, waar de vogels van dlaar kwa- 
men. Dat de kolonie de aandacht trek, bewijst de photo in het »»Le- 
ven” van 14 Augustus 1917. Lang echter zouden zij het, er niet uithou- 
den. In het voorjaar van 1918 besloot de eigenaar alles uit te roeien. 
De blauwe Reigers, die hier jaren ongestoord genesteld hadden, om- 
dat ze niet zoo heel schadelijk voor het hout waren, moesten het nu ook 
ontgelden: het ging toch in dezelfde moeite door beide vogelsoorten te 
verdrijven. De reigers die in 1917 al zooveel last van de Aalscholvers 
gehad hadden, verloren nu indirect door deze indringers hun rüstige 
nestgelegenheid! Op 18 Maart 1918 bezocht ik de kolonie voor het 
eerst. Er waren nog geen Aalscholvers, wel een vrij grçot aantal rei- 
gers; de meesten moesten echter nog körnen. Ten tweeden male be- 
zochten wij op 24 April Ouden Rijn, hopende een mooie, dichtbe- 
volkte kolonie te zien. We kwamen echter te laat; een boer met een 
geweer gewapend was juist bezig den laatsten reiger, die het nog 
waagde zijn nest op te zoeken, weg te schieten. De Aalscholvers 
waren reeds verdreven. Waarheen ze gegaan waren bleef mij echter 
eenigen tijd onbekend. (Vermeld mag hier wel worden, dat de reigers. 
die hunne eieren toch kwijt moesten en de nesten niet durfden nade- 
x ) In het voorjaar van 
1919 broedden er weder een dertigtal paren. 
