114 
r€n > hunne eieren leiden in de weilanden in den omtrek, waar de 
boeren deze vonden). 
Eenige jaren geleden heeft zieh een kleine kolonie gevestigd op het 
landgoed ,,Gooilust” bij ’s Graveland. In het voorjaar van 1918 
echter heeft deze nederzetting een groote vermeerdering ondergaan, 
en daar dit gebeurde in denzelfden tijd, dat de Schollevaars in 
Ouden Rijn verdreven werden, is het zeer waarschijnlijk, dat dit de- 
zelfde vogels geweest zijn. De kolonie telde verleden jaar een paar 
honderd nesten. Daar de vogels de boomen sterk beschädigen, niet 
alleen door levende takken voor hunne nesten af te breken (die ze 
ook uit den Ankeveenschen polder halen!) maar ook door de scha- 
delijke invloed der uitwerpselen, is het te begrijpen, dat de eigenaar 
de Aalscholvers slechts ongaarne op zijn buiten ziet. Te verdrijven 
zijn ze er echter moeilijk, daar de nesten zeer hoog in de eiken zit- 
ten en de vogels na het eerste schot alien van de nesten vliegen en 
op groote hoogte blijven rondvliegen tot het gevaar geweken is. 
Ook dit jaar (1919) schijnen ze er wederom gekomen te zijn, maar 
werden er ook nu vervolgd. 
De grootste kolonie in het Lek-Maasgebied gelegen is al sinds 
jaren de algemeen bekende vestiging in de eendenkooi ,,Lekzicht" 
tusschen Krimpen a. d. Lek en Lekkerkerk. Hij bestaat uit 1200— 
1500 paar, en is, zooals de kooiker mij vertelde, de laatste jaren nog 
grooter dan vroeger. 
Zeer waarschijnlijk staat dit in verband met het verdrijven van 
Aalscholvers uit andere naburige kolonies. De jongen, waarvan er 
ieder jaar wel een 5000—7000 worden uitgebroed, worden nog steeds 
door den kooiker verzameld; de twee laatste jaren als gevolg van de 
vleeschschaarschte veel intensiever dan voorheen. De heer K. J. Smit 
was zoo vriendelijk mij te berichten dat er in 1918 1800 jonge Aal- 
scholvers verzameld werden. Toch is dit voor den stand der kolonie 
niet schadelijk, er blijven nog genoeg jongen over. 
Voor verdere bijzcnderheden moet ik verwijzen naar het verslag 
van Dr. Biittikofer van de excursie der „Ned. Ornithologische Ver- 
eeniging” naar deze kooi in Jaarboekje No. 7, bid. 38. 
Een tweede kolonie, die vroeger biocide, doch tegenwoordig bijna 
niet meer de moeite waard is om genoemd te worden, was ook in een 
eendenkooi gevestigd en wel in dien bij Godschalksoord, het veer aan 
de Oude Maas nabij Rhoon. In het jaar 1911 telde ik er een twee- 
honderd nesten, meerendeels in wilgenstruiken en boompjes om den 
kooiplas heen. Toen ik er in 1918 terugkwam was reeds van verre te 
zien, dat het aantal nesten zeer sterk verminderd was. De zoon van 
den kooiker vertelde mij, dat eenige jaren geleden het houtgewas 
gekapt was, en daardoor de vogels verdreven waren. Vroeger bracht 
de kooiker de jonge, vogels ook van hier naar de markt in Rotterdam, 
Hij had er, zooals te begrijpen is, spijt van de kolonie verdreven te 
hebben, daar de vogels thans veel opgebracht zouden hebben. Het 
