120 
doch normaliter gevormde en geteekende eieren en is den 4en Mei 
1916 verzameld in de eendenkooi te Giethoorn. Dit legsel, dat dus 
blijkbaar afkomstig is van een <j>, dat voor de tweede of derde maal 
poogde een huishouden op te zetten, heeft de volgende afmetingen; 
a. 34,4 X 26,8 m.m., gewicht 0,875 gram. 
b. 35 X 28,1 m.m., gewicht 0,960 gram. 
c. 35,8 X 26,8 m.m., gewicht 0,925 gram. 
d. 36 X 28.3 m.m., gewicht 0,992 gram. 
Hoewel ook ik van meening ben, dat mededeelingen omtrent de 
gemiddelde afmetingen en het gemiddelde gewicht meer waarde heb- 
ben dan de maxima- en minima-opgaven (m.i. behoort echter tevens 
het aantal der gemeten voorwerpen en — bij werken, die de avifauna 
van groote gebieden (b.v. het Palaearctische) behandelen — ook de 
streek, waaruit de eieren afkomstig zijn, te worden opgegeven) meen 
ik toch dit legsel niet onvermeld te moeten laten. 
Immers Rey — pag. 362 — geeft als minima voor 100 eieren op: 
36,5 X 27,5 en 40 X 27 m.m.; 
Seebohm — Eggs of British birds, pag. 226 — : 39,3 X 26,6 m.m. 
(1,55 X 1,05 inch.), 
Bowdler Sharpe — A Handbook to the birds of Great-Britain, 
vol. I, pag. 7 — : 35,5 X 27,9 m.m. (1,4 X 1,1 inch.) en Georg Krause 
— Oölogia Universalis Palaearctica — 33,3 X 24,6 m.m.; gewicht 
0,87 gram. 
(De laatste drie schrijvers zeggen niet hoeveel voorwerpen door 
hen zijn gemeten). 
Bij twee van mijne eieren (a. en c.) blijven dus lengte- en breedte-, 
bij de beide andere alleen de lengte-maten beneden de minima van 
Rey. 
De lengte-opgave van Seebohm overtreft aanmerkelijk die van al 
mijne 4 exemplaren, zijne breedte blijft beneden de mijne, zij het 
bij 2 eieren (a en c) dan ook slechts 0,2 m.m. 
Wat Bowdler Sharpe aangaat; zoo blijft a. wat lengte en breedte 
— b. wat alléén lengte — c. wat alléén breedte betreft beneden 
zijne minima. 
Alléén Krause's opgaven gaan, zoowel in lengte als breedte, be- 
neden de mijne. Het door dezen auteur medegedeelde minimum- 
gewicht is echter gelijk aan dat van één mijner ova (a. = 0,875 gram; 
K. gaat slechts tot de tweede decimaal). 
Ten slotte deel ik volkomen de meening van den heer van Pelt 
Lechner: ,,dat het geringere gewicht een der meest steekhoudende 
„criteria voor determinatie tegenover corone is”. Bij eieren uit het 2e 
of 3e „Nachgelege” dezer laatste soort is echter m. i. voorzichtigheid 
geboden. 
Raaf — Corvus corax. L. 
Oölogia Neerlandica pl. 2. 
