125 
Om in 't veld de beide Zwartkopmeezen en Fitis van Tjiftjaf te 
' onderscheiden kost heel wat meer inspanning. 
In de meening verkeerende met een zeer zeldzame soort te doen 
5- te hebben, deed ik al het mogelijke om me de geluiden in te prenten. 
Na den zang eenigen tijd aandachtig te hebben waargenomen, 
kwam ik tot de overtuiging, dat deze scherp van dien van den Riet- 
l zanger is te onderscheiden. 
Denzelfden dag zag ik nog een zingenden Waterrietzanger ter 
r zelfder plaatse aan de cverzijde van het Meppelerdiep. 
In den laten namiddag van 4 Juni, bij warm regenachtig weer, 
| nam ik aan beide oevers van het Meppelerdiep over een afstand 
I van ruim 3 K.M. acht zingende Waterrietzangers waar, 
7 Juni zag ik wederom acht zingende ex., benevens een met een 
rups in den snavel. 
’t Is zeer moeilijk iets van de vogels te zien te krijgen, wanneer 
, zij niet zingen, daar zij veelal in de zeggen en slootbegroeiing ver- 
r borgen zijn, doch ook al zitten zij in de zeggetoppen, ontsnappen 
zij toch aan de waarneming, indien geen geluid wordt voortgebracht. 
Soms duurt het nog vrij lang eer men de zingende vogel heeft 
ontdekt. 
12 Juni vond ik een nest van C. aquatica, met vijf jongen in een 
. land, begroeid met hooge carex; zij waren naar schatting 8 dagen 
1 oud en door mij niet als Waterrietzangers te herkennen; wel hadden 
t zij reeds lichte oogstrepen. 
Toen ik daarna 16 Juni het nest wederom bezecht, bevonden zieh 
daarin nog twee jongen, thans met duidelijk lichte schedelstrepen, 
waarvan het eene snel het nest verliet en in de carex verdween. 
Het overblij vende jong nam ik mede en zond dit aan ’s Rijks 
Museum voor Natuurlijke Historie te Leiden. De heer Directeur van 
genoemd Museum, Dr. E, D. van Oort, was zoo welwillend mij 
. mede te deelen, dat de jonge vogel met zekerheid als Calamodus 
aquatica (Gmelin) kon worden gedetermineerd, 
Het terrein waar de Waterrietzangers voorkomen, bestaat uit 
^ laag gelegen drassig land aan beide oevers van het Meppelerdiep 
en is voor een groot deel begroeid met carex, waartusschen mos. 
Hier en daar staat een enkel elzen- en wilgenboschje. 
Daar zoo mogelijk vroeg wordt gemaaid en in Juni bij sterken 
I noordwesten wind deze landen (uiterwaarden) veelal onder water 
staan, moet menig broedsel door maaien of hoog water verloren gaan. 
De overige vogels, welke er voorkomen zijn Gele Kwikstaart, Riet- 
gors, Kwartelkoning en Rietzanger, doch de Waterrietzanger is er 
> het talrijkst, al valt dit niet dadelijk op. 
De zang is, zoodra men hem kent, scherp van dien van den Riet- 
" zanger te onderscheiden. Het schema is veel eenvoudiger en vrij 
gemakkelijk nauwkeurig na te bootsen en te omschrijven. 
