36 
Moest de ze bekentenis voor den vader zeker eene teleurstelling in- 
houden, zij verraadt ons tevens, wat van Temminck's leven de drijf- 
veer was: „la pratique des sciences naturelles’'. Temminck leefde 
voor zijn werk, voor zijn museum; hij spaarde moeite nog kosten 
om het museum grooter en belangrijker te maken, en schoon hij wel- 
licht te groote voorlliefde voor enkele diergroepen koesterde en wel 
speciaal voor de vogels, was het ongetwijfeld aan hem te danken dat 
het Leidseh Museum, door Brugman’s toedoen opgericht zulk een 
Europeeschen naam verwierf. 
Wie de bovengenoemde levenisberichten doorbladert zal voor deze 
bewering cvervlcedig bewijsmateriaal vinden en vragen wij ons dan 
af, hoe het kwam dat juist Temminck, die met gestudeerd had, 
het daartoe bracht, dan zal wel licht dlaarop het antwoord moeten 
luiden: „Omidat hij alle eigenschappen in zieh vereenigde om die 
rol te vervullen.” 
Van huis uit zeer wellevend en onbekrompen opgevoed 1 ) vertoonde 
Temminck in zijn doen en laten die soberheid, vaak aan lieden van 
stand eigen, die hen in den omgang beminnelijk maken en van zeld- 
zaam aanpassingsvermogen, Daarnaast had hij voor zijn werk en zijn 
positie een geprononceerde ambitie. Hij wist zijn plaats te handha- 
ven en daarbij anderen tot mede-arbeiden aan te zetten en uit te 
kiezen. 
Alle gelieerdien uit zijn tijd waren, om naam te maken, veelal 
aangewezen op den omgang met de a 1 1er a a nzie nlijk ste n in binnen en 
buitenland, en Temminck wist op zijn vele buitenlandsche reizen, 
zieh die gen^genheid, de vriendschap vaak der eersten in den lande 
te verwerven. Hij was daarop oak gesteld, zij het ook als middel 
om zijn doel te dienen. 
In 1842 te Parijis vertoevend sehr ij f t hij aan zij ne vrouw, naar 
aanleiding van eene soirée bij Delessert, den in die dagen bekenden 
f ranschen philantroop : 
„Ik ben nu weder een Pairijsch freluquet, een malle man, altijd met 
„spirit” voor zijn vrouw, gekleed als een dandy, met al die zotte 
grillen van dien tijd, maar ook dlaarvoor gemarteld in de nauwe schoe- 
nen en bitter lijdende om zoo met geheel een vreemdeling in Jeruza- 
lem te zijn en met de zotte wereld eene tred te houden. Dit is alhier 
vooral noodiig, indien men zieh niet geheel ter zijde wil laten schui- 
ven” en verder: 
„Morgenavond ga ik met den Heer en Mevr. v. d. Capellen (oud 
Gouverneur-Generaal van Ned. -Indie) bij den Minister Guizot, den 
grooten man van den dag, dineeren, alwaar het aan geen hertogen 
en graven ontbreken zal. Spreek daar echter maar niet van, want 
dat geeft maar jalousie en nijd, daar ik wel buiten kan.” 
1 ) Temminck sproot uit een Amsterdamsch patriciersgeslacht. Zijn vader 
directeur der Oost-Indische-Compagnie. 
was 
