40 
Toch was deze man voor wien de arbeid voor alles ging een lief- 4’ 
hebbend echtgenoot en een zorgzaam vader. 
„Wat toch is een huishouden zondier vrouw? een dood element., 
een lichaam zondier ziel, een dag zonder zonneschijn", is de verzuch- 
ting die hem in een der brieven aan zijne vrouw van 't hart moet. 
Voor Anna Agneta Smissaert met wie hij in diente huwelijk 17 
Sept, 1835 gehuwd was, schijnt Temminck een groote vereering 
gekoesterd te hebben. Zij was voor hem, dien zooveel oudlereni, de zon- 
neschijn in zijn leven. De geleerde die niets liever doet dan zieh be- 
graven in zijn bibliotheek of in zijn musuem tenzij dan dat hij het 
afwissele met reizen, jagen of „duinizeren” zooals hij zell zijn 
excursdes betitelt, is ook als zeistiger niet ongevoelig voor de poëzie 
dies leveins. 
„La petite boîte ci- jointe siert de preuve, que je me suis occupé 
aussi de l'horticulture, La coupe des rosiers me fournit le moyen de 
vous présenter, non les prémices de Flore, mais ce sont ses derniers 
dons qu elle vous offre avant l’hiver, image assez vraie quoiqu’un peu 
ampoulée, de notre union conjugale; puissent ces boutons s'épa- 
nouir encore sous vos yeux et vous faire illusion sur l’époque de 
l’année qui les a vu nâitre," 
Temminck was dol op zijn j on, gens. Het is aandoenlijk te lezen 
hoe hij, die omst reeks zestigjarige, met de jonge kinderen optrekt, 
ook soins des nachts, als de moeder om gezondheidsredenen elders 
vertoeft. 
Hij weet wat een jongen toekomt, en het schijnt wel of deze man 
juist door zijn jeugdige kinderen tôt op zoo’n hoogen leeftijd jong, 
medlelevend en vroolijk gebleven is. 
In een brief aan zijne vrouw van November ’43 schrijft hij, 
. . . .„J’ai couru lies champs par un temps admirable, fait une très 
belle chasse, revu nos enfants bien portant â l’heure du diner, où on 
a parfaitement officié chacun pour sa part, puis entonné une chan- 
son de toute la force des voix au dessert, bu à la santé die maman, 
joué et fait des farces jusqu'au coucher. 
Geestig, doch minder geschikt om hierin te worden opgenomen 
is de beschrijving van alles wat er op de kindierkamer is voorge- 
vallen, en typeerend is het besluit: 
„on a eu deux minutes pour crier, vu que l'on n’avait pas enfreint 
la consigne de ne pas crier durant toute la journée. 
Temminck was als opvoeder ongetwijfeld een man van 
strenge principes, zoowel ten aanzien van stand als van ontwik- 
keling, en daarbij huldligde hij, het in 't bijzonder holländisch begin- 
sel van soberheid. 
Als de Prins von Wied hem voorstelt zijn oudsten zoon naar 
Niiewied op school te zendiem, om daar met een paar engelsche 
jongelui van goedien huize op kamiers te wonen, treedt terstond 
