45 
een lijster, die, kwaad gillend en druk gebärend, mijn bewegin gen 
volgde en bij mijn nadering, zôô heftig op mij aanvloog, dat een 
afweerbeweging haar slechts op een afstand kon houden. ) 
Het paar, dat inplaats van jongen plotseling weer vier eieren in het 
nest vondt, heeft, bij dit retrogressive resultaat hunner verpleging, 
het nest verlaten. 
4o. Ook werden eenige proeven genomen omtrent het verwisiselen 
van eieren tusschen merels en lij sters. 
Verving men slechts één of twee eieren, dan werden deze wel niet 
terstond verwijderd, maar kon men er toch zeker van zijn, ze na 
twee, drie da gen niet meer in het nest te vinden. 
Toen evenwel het geheele legsel van een mere! door dat van een 
lijster vervangen werd, heeft de merel er nog een week op gebroed 
en is toen spoor loos verdwenen. 
De besprekingen, die in die vergadering op deze mededeeling 
volgden, geven aanleiding aan de vermelding der proeven de vol- 
gende beschouwingen vast te knoopen, om zôô het wetenschappelijk 
doel beter op dien voogrond te doen körnen. 
De frissche geest, die zieh in de „Nederlandsche Ornithologische 
Vereeniging”, op vergaderingen en in geschritten, openbaart, geeft 
een overtuigend bewijs, dat die leden bij alle wetenschappelijkheid 
niets ingeboet hebben van hun open, zonnig enthousiasme voor de 
l e v e n d e natuur; voor hen is de vog e l nog altijd eerst en vooral een 
l e v e n d wezen, boeiend door de verscheidenheid zijner levensver- 
schijnselen. 
Voor een vogel kenner zijn sysitemiatiek, anatomie, geographische 
verspreiding als doode talen, tenzij deze in verband gebracht worden 
met zijn kennis dier 1 e v e n d e vogelwereld, Zeker het is reeds 
boeiend een Serie anatomische praeparaten na te gaan, uit te lezen, 
maar dit kamer-vak wordt eerst l'evend en echt genotvol, als wij 
die kennis kunnen pl'aatsen in haar werkelijke omgeving, in het 
1 e v e n d wezen. 
De bestudeering van het levende dier is o.a. het object der dieren- 
psychologie. Daarin wordt nagegaan, welk het principe is, waaruit 
voortkomen de karakteristieke handelingen, waardoor dier en plant 
onderscheiden zijn en vooral, hoe dit vermögen zieh uit. 
Eeni der kern-kwesties der dieren-psychologie is: ,, Hebben de 
dieren verstand?” Om hun daden, streven en werken goed te beoor- 
deelen, dus om een dier in zijn doen en laten te verstaan, moet 
deze vraag opgelcst worden. 
En niet alleen een juist oordeel over de .gedra gingen van het dier, 
l ) Vraagt men mij of het niet mogelijk is, dat de werkelijke ouders mee verhuisd 
waren, dan meen ik, voor zoover men de vogels uit zijn tuin aan vorm, kleur en 
stem individueel kan kennen, te mögen antwoorden, dat het pleeg-ouders waren. 
Grooter zekerheid wil ik aan deze kwestie niet toekennen. 
Een mooi onderwerp voor verdere proefneming ! F. W. 
