V 
Atque ipse Lindleyus, quum dicit, ordines alios aliis minus artifi- 
ciose confici, id sumere videtur, naturalem quandam esse dispositionem. 
Nos autem in naturae investigatione aut multa non videre aut in mul- 
tis dispositionibus errare, ut argumento sit, quam mancum sit atque 
inchoatum hoc, quod de naturae ratione nos perspicere possimus, id 
certe non evincit, quasdam generum et familiarum definitiones et li- 
mitationes a natura non esse constitutas. 
Si igitur demonstrari potest, aliquas congregationes naturales esse, 
h. e. in speciebus formandis certos typos generaliores servasse natu- 
ram, nonne est quod statuamus, omnes organismos ita esse formatos? 
vel potius dicam; si est ulti Genera, Familise, Classes a natura defi- 
nita sint, nonne ubique ita factum esse sumendum est, etiamsi non 
ubique nobis contingit, ut in naturalium ordinum expositione veras 
affinitates perspiciamus? Nobis quidem hsec sententia illa verior vi- 
detur. Neque credimus fore, ut hic nobis occurratur, si essent isti 
generaliores typi, necesse esse ut omnes species similes essent. Quid 
enim obstat, quominus typi generaliores plures specialiores compre- 
henderent? Ne individua quidem ejusdem speciei omnia inter se om- 
nino similia sint — foliorum forma et magnitudine, colore florum etc. 
— \ neque tamen dubito, quin ii, qui majores ordines negent natura- 
les esse, omnia ejusdem speciei individua ad eundem typum -formata 
esse existiment. Quod idem in species cadit; facies non omnibus una, 
nec diversa tamen, qualis decet esse sororum. Atque nescio an natura- 
lis uniuscujusque ordinis proprietas ex multis et variis notis collec- 
ta sit, qua? ad illam efficiendam suum qua-que conferant. Una vero 
nota magis in hac, altera in alia specie conspicua sit; et hac ipsa di- 
versitate species constituantur diversse. Non igitur ex una quadam 
aut generis specie, aut familiae genere, quid cujusque generis vel fami- 
liae proprium sit, judicari debet, sed ex totius gregis ratione, in qua 
omnes, quae quemque gregem conficiant partes, convenire debeant. 
Nihil igitur repugnat, quominus nobis persuadeamus, quemadmodum 
in individuis formandis speciales servantur typi (quos nos species vo- 
camus), sic specierum, quae unius generis sunt, et generum, qua? una 
familia continentur, generaliores typos esse. 
Si autem non essent hi generaliores typi, jure, credo, quaereretur, 
cur in quibusdam ordinibus formae deessent et qualitates, quae alias 
communes esse videntur; cur Synantherarum non essent, quarum flo- 
res racemosi sint, cum in multis aliis familiis florescentiae et racemo- 
sa- et capitatae obveniant; cur albumen Palmarum corneum sit. Grami- 
nearum farinosum, Cyperacearum modo farinosum modo carnosum, Ar- 
oidearum autem modo hujus generis, modo illius, modo nullum. No- 
bis nihil aliud videtur responderi posse, nisi rationem, qua formaren- 
tur Syiiantheree, non ita tulisse, ut alia esset florum dispositio. 
Quae cum ita sint, jure nobis videmur statuere, negari non posse 
in generibus, familiis etc. certos servari typos, eaque, quae ad eundem 
typum formantur, gregem conficere, qui natura sit, non a nobis, con- 
