VI 
stitutus. Quod si negari nequit, forsitan suspicari possumus, eos, qui 
negent genera et familias natura esse, qurestionem aliter instituere. 
Scilicet gregem, ipsam ”materiam” quam dicunt et contentum gregis, 
natura constare, sed in nostro judicio positum esse, utrum gregem 
illum nomine Generis, aut Famili», aut Classis appellemus. Hoc ita- 
que illorum inesset sententiee, naturam certa quadam, quam speciei 
insevisset, proprietate ipsam speciei ut ita dicam definiisse notionem, 
hoc autem in genus et familiam non cadere, ut in nostra potestate 
esset generis et familife notiones uno modo aut altero definire, et, 
quam quisque invenisset notionem, eam singulis gregibus accommodare. 
Itaque materia gregis, quam natura definiisset, a nomine, quod, a no- 
bis inventum, ad solam exponendi formam pertineret, quasi res diversa 
distingui posset. 
Sed ne quis ita interpretatus sit verba eorum, qui dubitaverunt 
num natura sint genera, familiae etc., id monere satis est, nec quem- 
quam eorum Scriptorum causam dedisse, propter quam speciei notio- 
nem a natura definitam censeamus, neque aut illos aut ex receutiorum 
temporum Botanicis quemquam conatum esse, quas sibi generum et 
familiarum finxerit notiones, definitione explicare. Itaque quum om- 
ni definitione res careret, quid esset species, genus, familia etc., sequi- 
us erat nullam exoriri contentionem, utrum lia*, quas nemo definiis- 
set, notiones a natura datec sunt an ab arte inventa*.*) 
Atque nimirum res dificillima est, has notiones accurata defini- 
tione circumscribere. Individui quidem notio ea esse videatur, qua* et 
a natura distinctisimis signis expressa sit et facillime definiri possit. 
Et tamen si rem diligentius consideraverimus, quantam inveniemus 
dissimilitudinem judiciorum, quid simplex individuum sit, quid com- 
positum (ut his utamur appellationibus **). 
*) Miror Friesium dicere, eos, qui in speciei definitione Linneano 
illo "tot numeramus species, quot in principio creatce formce" utuntur, 
fugere videri, totam argumentationem circulo, ut aiunt, converti. ”Ut 
ad lunam escendere nemo potest, quo exploret qualis illic sit herba- 
rum vita et species, sic fieri non potest ut quisquam ad prima tempo- 
ra mundi quasi revolutus primum natas formas cognoscat” — Idem 
vero ipse paulo post: Genera, inquit, in principio creata, species autem 
temporis filia? sunt. At si quis ad a?vi principia translatus, qua* gene- 
ra illo tempore creata sint, explorare possit, quare non eadem opera 
investiget, utrum species tempore nata* sint, an sint a principio con- 
stitutee? Linna?us quidem hoc dicere videtur, eas formas, qme ita sibi 
constent, ut in iis, quae nascantur, perpetuo maneant, — id quod nos- 
tris temporibus nemo fere dubitat, quin in iis fiat, qua? seminibus 
propagentur — eas igitur species esse. Qua* definitio licet habeat 
quae reprehendi possint, tamen certum est, nondum aut meliorem aut 
— quod quidem ego sciam — aliam datam fuisse. 
**j Jam alio loco (Nord. Univ. Tidskr. Lund. ISo i) quum de va- 
