IX 
stitueris, sperare non licet, fore, ut hi omnes ejusdem greges natura- 
les sint, neque ut de iis omnes consentiant. Nec licet his ordinibus, 
quos vitiosa methodo adhibita constitueris, quasi argumento uti, quo 
probare tibi videris, naturales omnino non esse ordines, praesertim 
quum vere naturales et plurimi sint et cuivis, quales sint, perspicui. 
Linnams quidem species, genera, familias, ceterosque Systematis 
ordines natura constare non solum acute vidit, sed etiam his ordini- 
bus ita usus est, ubicumque ita tulit librorum consilium et institutum. 
Quoniam genera naturalia existimabat, eas etiam species in genere re- 
tinebat, quae ab iis cliaracteribus, quibus constituerentur classes sys- 
tematis sexualis, discreparent (Cerastium semidecandrum etc.J. Sed 
quum classes artificiosae essent, genera ad eas classes referebat, ad quas 
propter characteres pertinebant, affinitatis nulla ratione habita (Mon- 
tia, Holosteum, Sagina, Zea, Carex, Xantium). Dicit diserte et plane: 
”Genus omne est naturale, in primordio tale creatum, hinc pro lubitu 
et secundum cujuscumque tlieoriam non proterve discindendum et 
conglutinandum (PMl. Botan. p. 100). Idem, in libro, qui Genera Plan- 
tarum inscribitur, exemplar edidit, qua methodo genus tractari opor- 
teat. Potuit ex. gr. uno verbo significare quid inter Tormentillam et 
Potentillam interesset, inter Fragariam et Rubum, sed lioc spreto ut- 
rumque genus copiose describit: explicat, qum vis sit et, ut aiunt, idea 
eorum generum, non quomodo distingui possint. Atque revera de 
majoribus systematis naturalis ordinibus idem judicavit', classes dis- 
tinxit naturales et artificiales: "artificiales classes succedanea; sunt na- 
turalium usque dum omnes naturales sint detectsc" (Phil. Bot. 16‘0); 
”non quidem nego a'que dari classes naturales ac genera naturalia” 
(Gen. n. Ed. IJ. p. o.). .Sed hos majores sj'stematis greges ut trun- 
ca qusedam et diffusa fragmenta exposuit, neque suam setatem eo per- 
venisse putavit ut systema naturale efficere posset, ad quem quasi 
summum finem naturae cognitionem contendere voluit: ”nec sperare 
fas est quod nostra aetas systema quoddam naturale videre queat et 
vix seri nepotes” (Gen. Piant, l. c.) 
.Jussieuum etiam, (|ui dein systematis naturalis fundamenta posuit, 
non dubitasse, quin et species, et genera, et ordines natura constituta 
essent, ex eo modo apparet, qub lia*c systematis elementa tractavit. 
Genera Linneana metliodo adhibita constituit, neque in familiis tantum 
characteris ratio habita est, neglecta affinitate. .Sed illa jetate, qua id 
solum sequerentur naturae investigatores, ut formas nominibus et cer- 
tis notis distinguerent, necesse erat, ut systema naturale, si quidem 
hoc systema sexuale ubique acceptum et suo usui aptissimum sum- 
moveret, eidem serviret consilio. Quo factum est, ut quum certis 
characteribus maxime opus esset, fines ordinis s'<3cpissime charactere 
determinarentur. Atque liac via, qua jam initio errore delapsa est 
systematologia, paullatim processerunt posteriores. Quo magis invaluit 
naturale systema atque in Botanica descriptiva adhiberi coeptum est 
— ubi characteribus magis quam naturalibus compositionibus opus 
