XVUI 
Ergo omnes Monocotyledones sparsos habent vasorum fasciculos, 
nonne in hoc idem vitium est, ac si concluderetur: 
Graminum folia linearia sunt, 
Omnia autem gramina imperfectos habent flores 
Ergo plantae, quarum folia linearia sunt, flores habent imperfectos. 
Quae vitiosa conclusio apud systematicos Botanicos haud infrequens est. 
Friesius (Bot. f t//. 7/. haec habet: "Fructus plantarum minoris mo- 
menti est quippejcujus nulla vis est aut in praecedentes aut in sequentes me- 
tamorphoses determinendas”. Verum quidem est, corollas pentameras sta- 
mina quina saepe habere', sunt vero quae aut bina aut singula habent - neque 
itaque jure dici posse crederem, staminum numerum a numero partium 
antecedentis verticilli Cpetalonimj pendere. Si quoque videmus cai'- 
pella certum quendam servare situm, ut singula in una familia sepalis, 
in altera petalis anteposita sint, tum tantundem causae est cur miremur 
quae sit antecedentis verticilli in sequentem determinandam vis et ratio. 
Idem Friesius alio quodam loco: ”Non omnes, inquit, dissimilitudines, 
quaecumque sub primis evolutionis stadiis prodeunt, magni ponderis 
sunt, sed eae tantummodo, quae tanti sunt, ut in omnes sequentes deter- 
minandas valeant. Ut ex. gr. fieri non potest, ut, quae planta filis emis- 
sis germinet, flores habeat, ut, quae crescens vasis spiralibus careat, 
ea verum fructum edat”. Difficilis tamen sit demonstratio, florum evo- 
lutionem ex germinatione, ex praesentia vasorum fructus pendere. Sunt 
floribus carentes Cryptogama', quae non filis emissis germinent (Filices 
etc.)', sunt quorum embryon evolutum sit et tamen flores proprios habere 
vix dici possint (Taxus, Gnetum)-, sunt denique (piae filis emissis ger- 
minent, quae tamen non multum absit ut flores habere dici possint (Mu- 
sci). Lemnani verum fructum habere, quis possit negare? et tamen 
vasis spiralibus caret. Superioribus Cryptogamis vasa spiralia sunt, et 
tamen, qui in Phanerogamis fructus vocatur, eum haud habent. Ut igi- 
tur jure dicantur unius ejusdemque typi plures simul esse proprietates, 
quibus ab aliis plantis plus minus discedat, tamen inde non sequitur, 
altera proprietate nasci alteram. 
Ergo ex his, qua; hactenus disputavimus, jure nobis videmur colli- 
gere, methodum illam, (piam ad majores systematis ordines (classes 
etc.) inveniendos secutus est Jussieu, parum idoneo niti fundamento. 
Nusquam certis formis ita tenetur natura, ut non esset organum quod 
vel in iis plantis, qum proxima affinitate se contingant, varium esse non 
possit. Neque igitur um(^uam cuiquam continget, ut characteres repe- 
riat, quse pertineant ad omnia; et omnis plantarum dispositio, quse 
nota quadam singula nititur, aut cum natura pugnabit, aut singulae, 
partes a nota, singulis ordinibus proposita, aberrabunt. 
Omnia fere recentiora systemata, quae naturalia apjjellantur, iisdem 
quibus Jussieuanum, nituntur fundamentis. Singulis in dispositionibus 
quaedam varietas est, sed ubique certis quibusdam characteribus majo- 
res constituuntur s}'^stematis ordines, et eo res inclinare videtur, ut fa- 
miliarum limites, eandem sequentes methodum, immutaturi sint. Au- 
