XIX 
refe illius Linnaanae regula: Character non dabit genus^ sed genus 
characterem in dies magis obliviscuntur. Friesius quidem, qui multis 
in rebus suam et propriam viam persequitur, disertis verbis (Utji. II. 
p. 148): "Botanica, inquit, systematica hoc tempore id vel maxime se- 
quatur oportet, ut certam et stabilem rationem inveniat, qua Dicotyle- 
donearum series dispertiantur”. Idem alio loco, ”omnia, inquit, in eo 
vertuntur, ut certam firmamque regulam invenias, qua characteres inter 
se astimari possint.” Ergo est hac quoque Jussieuana methodus, eti- 
amsi Friesius alia ratione characteres astimandos censet. 
Quod si supra docuimus, naturalis systematis inferiores ordines 
(species, genera) eosdem esse, quos habent artificialia systemata; si 
superiores eorum systematum ordines, qua vocantur naturalia, funda- 
mento nituntur non minus artificiali, quam classes systematis sexualis, 
sequitur, systema quod methodo illa, quam vocant naturalem, institu- 
itur, hac una re a cateris differre, quod habet familias illas natura- 
les. Num igitur censemus inter systemata artificialia et naturale has 
solas familias interesse, has solas naturali illa methodo effici posse? 
Quemadmodum vero systemati naturali et artificialibus aliud pro- 
positum esse putavimus, sic hrec systematum genera non diversis solum 
sed plane contrariis methodis esse efficienda, nobis persuasimus. Et 
si inter ipsas illas dispositiones, quae artificialia et naturalia systemata 
habent, non aliud interesset quam quae dicuntur naturales familiae, hoc 
vitio ipsius methodi, quam adhibuerunt, adtribuendum est. 
Spectant artificialia systemata hoc praecipue, ut species distinguan- 
tur et internoscantur. In eo itaque condendo systemate a regno uni- 
verso quasi cognito proficisci debet omnis institutio, a majoribus sem- 
per ordinibus ad minores progressura. Itaque ante ordines classis 
est, ante genera ordo, genus ante species. Naturalis systematis insti- 
tutio eo nititur, quod expertum habemus, quosdam organismos sibi in- 
vicem magis similes esse quam sint ceteris omnibus. Atque hoc ip- 
sum systemati naturali propositum est, ut eos, qui inter se similes 
sunt, componat. Qui his compositis ordines oriuntur, illis eodem modo or- 
dines majores conficiunt, idque per multos gradus. Igitur naturalis 
systematis institutio ex singulis proficiscitur, ab inferioris gradus ordi- 
nibus ad semper majores et ad universum regnum complectendum ad- 
I scensura. — In artificiali systemate dissimilitudines (characteres) quse- 
I runtur ejusque methodus analytica est: in naturali autem similitudines, 
I methodo syntlietica. Atque ea, qua> in artificiali systemate adhibetur 
' dispositionis norma, ex parte saltem a priori, ut ajunt, constat. Si, ut 
I fit a Linnseo, numerorum rationibus conditur systema, suus cuique 
I plantse certus et definitus locus tribuatur necesse est: nec potest ulla 
planta ita comparata esse, ut non ad sexualis systematis classem ali- 
quam referenda sit. At naturale systema totum usu et observatione 
, inveniamus. Ex quo fit, ut pro modo nostrie plantarum cognitionis va- 
f rie a nobis instituatur. Fieri enim non potest, ut qua infinita fabrica; 
varietate formas suas expressit natura, eam nos praevideamus. Fieri 
‘J* 
