XX III 
se disponi debeant, et quse sit totius ordinandi norma, hac para- 
grapho nobis exquirendum est. Quod quo assequamur, hsec disputa- 
tionis via nobis ingredienda videtur: 
1. De rariis plaiitaruni metamorphosibus. 
Id, credo, satis constat, ex paucis quibusdam organis construi or- 
ganismos, quse quum per se et a primordio similia sint, magis minus, 
dum evolvantur, commutentur et deformentur. Quibus transformatis 
exsistere hanc formarnm qualitatumque varietatem, qua constat abun- 
dare naturam. Atque has transformationes metamorphoses appel- 
lamus. 
Neque ignoramus, quse huic metamorphosis voci in historia natu- 
rali subjiciatur significatio, eam non tam late patere, quam nos cense- 
mus fieri oportere. Nam plerumque certis quibusdam definitur evo- 
lutionibus, quarum insignis sit a prioribus discrepantia, et quee certis 
quibusdam intervallis peragantur-, ex quo fit, ut certis quibusdam or- 
I dinibus saepissime tribuatur metamorphosis, in quibus haec evolutionum 
discrepantia maxime sit conspicua. Sed quaeritur utrum hoc recte fiat, 
nec ne. Quibus commutationibus externa organismi forma tam mire 
I mutatur, nonne eae in organismo diu praeparantur? Num haec nova 
forma eo puncto temporis, quo peragitur ipsa transformatio externa, 
I magis efficitur, quam diuturna illa praeparatione? Larva insecti non- 
I ne paullatini accrescit, perpetua pellium commutatione ad nj^mphae 
< speciem gradatim perveniens. Quam larva collegit adipis massam, ea, 
dum nj^mpha est, consumitur nutriendo eas, quae tunc paullatim for- 
' manlur partes, et ne tum quidem, quum ex nympha proserpit imago, 
jl papilionis alae perfectae sunt. Sic ipsa externa commutatio non est 
i i nisi unum momentum evolutionis per continuam seriem deductae, cui 
I diu operata est vita, cujusque non est nisi ipsa consummatio forma 
(j nova. — Ergo si hae commutationes, quas vulgo vocant metamorpho- 
tj ses, ei tantummodo subitae ac inexspectatae videntur, si quis, quomodo 
I I per gradus processerit evolutio, non observavit, non videtur causae esse, 
I cur has evolutiones ab illis distinguamus, in quibus vita quasi aequa- 
I bilior fluat, nullis insignibus interrupta discriminibus. Quorum utruni- 
I' vis fiat, commutationum orbem quendam conficit natura, ut ab imper- 
ci fectioribus ad perfectiora perveniat^ nec ad naturam harum commu- 
_>| tationum mihi quidem magnopere interesse videtur, utrum subito ex- 
t' sistere videantur an paullatim, utrum levibus quibusdam interjectis 
< gradibus ex alio statu transeatur in alium, an violentior fiat in longe 
I contrarium conversio, utrum intervallis longioribus se excipiant, an 
I. brevioribus. 
Sunt autem ex altera parte phaenomena admodum diversa, qua; 
hoc metamorphosis nomine designarunt. Cum ex ovo insecti proser- 
pit larva, quum paullatim perficitur, quum nympha evadit et demum 
imago, ha; omnes commutationes unius ejiisdemque individui sunt — 
hic metamorphosium orbem quendam conficit individuum. 
