XXXI 
organismus, omnis ordo S3fstematis et res per se absoluta, simul et in 
infinita et multiplici evolutionum serie pars duntaxat et superioris 
cujusdam ordinis membrum. Suum quisque habet organismus pro- 
positum, suum proprium, ad quem creatus est, finem; servit vero 
simul et majori idem. Atque hic rerum ordo a vili Alga, qua; sim- 
plici cellula constat, usque ad hominem pertinet, in quo summa cer- 
nitur omnium rerum creatarum perfectio. 
2 . Duo esse, quibus eoiiilitiir naturale systema, striicturie nonna 
("orgauisatioiiis nonna’’) et perfectione evolutionis (”organisa- 
tiouis perfeetione”). 
Si verum est, quod supra demonstravimus, omnium illorum natu- 
ra; ordinum duo esse metamorphosium genera, sequitur, ut, quum 
sua quisque naturalis ordo et propria organisationis lege formatus cer- 
natur, idem generalioris cujusdam typi aut superior aut inferior sit 
evolutionis gradus. Pisces, Amphibia, Aves, Mammalia non tantum 
differunt modo, quo, quae omnium Vertebratorum communia et pro- 
pria sint, ea in quaque classe variantur; sed eaedem classes gradus sunt, 
quibus adscendit evolutionis perfectio. Neque jure statuitur, hanc dis- 
similitudinem ex illa ortam esse: nam constat infima amphibia inferi- 
orem perfectionis tenere gradum quam summos pisces. Eodem modo 
Radiata, Mollusca, Articulata, Vertebrata non solum evolutionis per- 
fectione inter se differunt, sed etiam tota forma et partium inter se 
dispositione et ratione. Quod idem unicuique Generis speciei, fami- 
lia; generi, classis familise contingere putamus, ut quum suum quEeque 
exhibeat organisationis typum, simul et generalioris typi offerat mo- 
dificationem aut magis perfectam aut minus. 
Quum igitur, qua; eadem organisationis lege conformata videantur, 
ea systematis eodem ordine comprehendamus, tum partes ordinis ita 
inter se disponantiu-, ut in quaque generalior ordinis typus maxime 
perfectus cernitur. Ergo conveniente strucUira' norma — typi conve- 
nientia — determinatur quod cuique pertinet ordini — fines ordinis 
limitesque — : quatenus autem illam structura* normam exsecuta sit 
natura, quousque successivam perducerit metamorphosin , id (evo- 
lutionis perfectio) disponendi rationem prabet et ordinandi legem. At- 
que quemadmodum in inferioribus ordinibus — specie, genere — 
inveniendis eadem adhibetur methodus qua in majoribus — familia, 
classe etc. — ; sic disponendi lex eadem omnium sit necesse est, sive 
de genere agitur, sive de familia, classe, regno. Itaque illis duabus 
conficitur nititurque systematis institutio, structurce norma et perfectione 
evolutionis. 
Ergo in omnibus, quacumque eodem continentur naturali ordine, 
eadem cernitur, qua cujusque ordinis propria est structura- norma, 
sed in aliis alio quodam et dissimili modo. Qua dissimilitudo, si in 
diversa unius cujusdam partis formatione consistit, ceteris paribus, 
parva habenda est, neque obstare quominus ii, inter quos sit, ordines, 
