X.XXII 
interioris affinitatis vinculo conjunctae sint. Cujus rei exempla sint 
Potentilla, Fragaria, Comarum, in quibus eadem structurae perfectio 
cernitur, neqiie est quod varietatem efficiat praeter parvam illam fruc- 
tus partium diversitatem. Alia est, qua' inter Alchemillam et Poten- 
tillam intercedit, dissimilitudo. Certe enim universi Rosacearum typi 
proprium est, quod numerum quinarium sequitur florum formatio, 
quod perfectam habent corollam, stamina et pistilla plurima. Quibus 
omnibus rebus discrepat Alchemilla. Unde seqitur, ut universa Rosa- 
cearum structurae norma in hac minus perfecte expressa sit quam in 
Potentilla. Neque potest dubitari quin haec dissimilitudo illa gravior 
sit. Potentillae, Fragariae, Comari inde, exsistit dissimilitudo, quod fruc- 
tus partes in dissimili versantur collaterali metamorphosi. Alche- 
milla autem et Potentilla gradibus distinctae sunt, quibus progreditur 
generalis Rosacearum typi successiva metamorphosis. Sed in his exemp- 
lis id monemus, collateralem metamorphosin in angustiori ordine ver- 
sari quam successivam. Rosacearum scilicet generali typo certa quae- 
dam exprimitur organisationis ratio, collaterali metamorphosi producta, 
qua a ceteris familiis distinguatur; propter successivae metamorphosis 
dissimilitudinem fit, ut idem ille typus diversos habeat perfectionis gra- 
dus. Quorum graduum exempla sunt Alchemilleae, Potentilleae, Roseae. 
Accedente vero unius partis collaterali metamorphosi efficitur, ut Co- 
marum, Potentilla, Fragaria diversa habeantur ejusdem gradus genera. 
Neque tamen semper ea est ratio, ut successiva ordinis metamor- 
phosis una et continua evolutionum serie perficiatur. Quemadmodum 
fieri potest ut una pars collaterali metamorphosi transformetur, et di- 
versae ita in uno eodemque evolutionis gradu oriantur formae, sic po- 
test fieri ut simul plures partes transformentur, et formae 0 ‘riantur, quae 
in pluribus et diversis evolutionis gradibus positae eandem transfor- 
mationis normam passa' videantur. Si inter eas, quibus ex partibus 
constat naturalis ordo, inveniantur A’,B’, quas aliarum (A,B) formas 
superiores habeamus necesse est, si alias C’,D’ ex rursus aliis (C,D) ea- 
dem perfectiori evolutione quasi exortas esse, manifestum est, nonne 
jure concluditur haud debere A,B,C,D uno secundario ordine com- 
prehendi, A’B’C’D’ altero, nonne sunt, ut ordinatio naturalis fiat, AA’ 
BB’,CC’,DD’, ad suam quseque seriem referendae, et A,B,C,D, diversa- 
rum serierum iidem evolutionis gradus existimandae? Si igitur Poly- 
siphoniae generis aliae inveniuntur species, quae evolutionis gradum, si 
cum caeteris comparantur, infimum teneant, quum redactae sint ad filum 
fere simplex, quod ex primario filo serpente surgit; et rursus aliae 
sunt species, quarum frons admodum evoluta et ramosa; si inter illas 
et has sunt mediae qua'dam formae, quibus extrema copulentur ; si huic 
parallela altera adjungitur series; illius vero seriei proprium est, quod 
habet 4 — 5 latiores cellulas (siphonesj circum angustiorem dispo- 
sitas, hujus autem quod minorum siphonum multos circa majorem 
et centralem dispositos habet; nonne statuendum est, in genere Po- 
lysiphoniae duas esse parallelas series (Oligosiphoniarum et Polysi- 
