XXXVI 
binthacearum, Euphorbiacearum, quamvis inter ipsas tantum fere dif- 
ferat, quantum inter ullas fere Dicotyledonearum familias, tamen im- 
perfectiores formae CGarryaceae, Juglandeae, Scepaceae) intfer se similli- 
mae sunt, nonne jure suspicamur, in ceteras Amentaceas idem cadere? 
Quae quamvis inter se simillimae sint, tamen non sunt, nisi diversarum 
serierum analogi evolutionis gradus. Quemadmodum nemini in men- 
tem venit, omnes Insectorum larvas uno ordine, altero nymphas om- 
nes complecti, quamvis utrarumque inter se magna sit similitudo, sic 
fieri non posse oportebat, ut Amentaceae omnes, ab iis diversis formis qua- 
rum sunt inferiores evolutionis gradus sejunctae, in unam eandemque 
classem referrerentur; nec ad unam eandemque classem Parietalium 
familiae, quarum sit parietalis placentatio. Sed quemadmodum, si con- 
stat unam vel aliquas larvas n5'mphasque quorundam insectorum esse 
evolutionis gradus, jure fit ut de ceteris omnibus idem concludatur; 
sic quum constet, in quibusdam familiis parietalem placentationem si- 
mul cum centrali exsistere, et illam evolutionis gradum esse, in quo 
interdum consistant genera quaedam earum familiarum, quarum alias 
centralis sit pjlacentatio (Eccremocarpus, etc.), nonne idem de omnibus 
suspicari oportebat? 
Atque revera ita se habere res videtur, ut in primis maxime et 
infimis evolutionis gradibus hae analogiae tales exsistant, quae in erro- 
rem ducere possint. Quo autem magis procedit evolutio, eo clarius 
apparet, quo intendat natura, eo expressius diversarum distinguuntur 
formae, eo magis discedunt series. Quamvis inter se simillimae sint mul- 
torum Insectorum larvae et nymphae, in imaginibus certae exprimuntur 
et insignes dissimilitudines. Si difficile videtur apetalas plantarum fa- 
milias inter se distinguere, quo per eas, in quas discedunt series, lon- 
gius progrediare, eo magis quid intersit, perspicuum erit. Si nonnum- 
quam difficile est dictu, quo quasi termino ab infimis animalibus se- 
parentur plantae infimae, quum per diversas illas series longius pro- 
cesseris, nulla amplius erit dubitatio. Atque nimirum patet, ut, quo 
imperfectiores formae, quo simplicior organisatio, eo minor adest co- 
pia, qua vaiietur. Cryptogamanim sporae, quae una constant cellula 
eaque saepe rotunda, nobis saepissime prorsus similes videntur, quam- 
vis plantarum sint valde dissimilium. Qui flos ad bracteolam viridem, 
stamina pauca cingentem, redactus est, nisi in his ipsis nihil potest 
habere sibi proprium-, qui autem flos ex bracteis, calyce, corolla, sta- 
minibus et pistillis constat, in eo haec omnia elementa colore, forma, 
numero partiumque inter se concretione fere in infinitum variari pos- 
sunt. Unde sequitur necesse esse, ut infimae cujusque seriei analogae 
formae simillimae et nobis videantur inter se magis congruere quam 
cum iis formis perfectioribus, quarum ipsae sunt inferiores evolutionis 
gradus. Sed quemadmodum fit, ut quum duorum fluminum fontes a 
se proxime absint, ibi dubitari possit, utra utrius aquae pars sit, eadem 
vero mox desinit dubitatio, postquam in suum alveum utrumque flu- 
men delapsum est, sic in natura formarum series, dum procedere in- 
