xxxvri 
cipiunt, proximae a se distant incertaeque videntur, eaedem mox longi- 
us a se discedunt et suis quaeque et certis cliaracteribqs distinguuntur. 
Fuerunt naturae investigatores (Bonnet, cet.) qui sibi persuaderent, 
una et continua naturae catena quadam omnia constricta esse, cujus 
anuli alii ex aliis, nullo insigni saltu, perpetuo consererentur. Sed 
postquam intellexerunt bujus catenae lacunas novis naturis repertis 
non expleri, sed has saepenumero in novas et diversas regiones abire, 
paulatim relicta est illa considerandi ratio. Qui hac nostra aetate in 
eo versati sunt, ut naturale plantarum conderent systema, eorum multi 
videntur eam sententiam amplexi esse, per totum plantarum systema 
quendam cerni perfectionis progressum, quippe qui et certaverint, quae 
plantae perfectissimae haberentur, et in dispositione systematica imper- 
fectissimas omnes plantas aut in initio systematis aut in fine collec- 
tas collocaverint, quum aut sequez’entur aut praecedei’ent ea, quae illis 
perfectione proximae viderentur. Atque hunc progressum unum et 
^ perpetuum per totum regnum considerasse videntur. Sed si natura 
una evolutionis serie omnia procedere voluisset, unus ad omnia typus 
pertineret: quod non ita esse, facile est intelligere. Quemcumque or- 
dinem, inter eos etiam qui angustis circumscribuntur finibus, conside- 
raveris, non unam et simplicem ab inferiori ad perfectius progressio- 
nem invenies. Ad Piscem perfectissimum non proxime accedit natu- 
rali nexu Amphibium imperfectissimum*, ad Avem perfectissimam non 
accedit Mammale imperfectissimum. Neque ad summa Radiata adpro- 
ximantur Articulata infima, nec infima Vertebrata ad summa Molusca. 
His igitur concessis, nostra quidem aetate illa sententia omnium 
fere consensu probari videtur, reti, cujus maculae multifariam inter se 
cohaereant, quibus rationibus ordinati sint organismi, quasi aptissima 
imagine significari (v. Hoeven Handh. der Zool. p. 3S). Sed ne haec 
quidem ratio mihi omnino probanda videtur. Neque enim quisquam 
serio contendere voluerit, Cetaceas, quod pinnis natant. Mammalium 
quendam in Pisces transitum parare, neque Vespertiliones (ne de Sci- 
uro volante loquar), quod volant, in Aves. An Lacertas et Batrachia 
Mammalibus propiora esse censemus quod membra habent magis 
evoluta*, an Serpentes Piscibus, quod sunt in his imperfectiora? Ut 
verbo comprehendam, quod una proprietas alteri ordini cum altero 
communis est, num inde sequitur hos duos ordines propinquitate qua- 
dam conjungi? Quod certa quaedam corporis pars in diversis similiter 
sive, ut ajunt, analoge formata sit, nonne hoc ex vitse quadam simili- 
tudine sa*pissime explicatur, qua fit ut quaedam organa ad eandem, 
cui serviant, utilitatem eodem fere modo accomodentur? Inde fit ut 
quaedam Insecta non minus quam Aves et Vespertiliones volent, natent 
nonnulla, ut Pisces et Cetaceae, currant denique alia, ut Struthiocameli 
et Mammalia. Nobis igitur non probantur ista, quae ubique jactantur 
a Botanicis, quum dicunt, unius ejusdemque familiae varias et multi- 
plices esse affinitates, ejusdemque fieri ad multas diversas familias 
transgressiones {^'plantce undique affinitatem monstrant velat in mappa 
